Θολή εικόνα - Δημήτριος Καρπέτης

Θολή εικόνα που βρυχάται

μέσα απ'τα έσχατα της φθοράς μας.

Κείτομαι καταμεσής του δρόμου,

μια μαχαιριά να διαπερνά

το πεπρωμένο μου.

Ανάμεσα στις ωδίνες του χρόνου

ξεστρατίζω γυμνός,

παραδομένος στην ηδονή

ένα κατάλοιπο ζωής

που ακόμα κυλά

μέσα στις φλέβες μου.

Θολή εικόνα που χάνεται

στην ομίχλη των συναισθημάτων.

Η λήθη σκεπάζει το κορμί της,

μια αθωότητα παρατημένη

που σεργιανά στα σκοτάδια της ψυχής.

Μια εικόνα πια,που αργοσέρνεται

μέσα στη δροσιά των δακρύων

και χάνεται στα άδυτα της υποταγής.