Δεν έχουμε ήχο
για να πολεμήσουμε τα φαντάσματα
που ελλοχεύουν αθέατα
στην κρύπτη του χρόνου.
Δεν έχουμε ήλιο
για να κάνουμε το χρυσάφι να λάμψει
στην παραλία των ονείρων.
Δεν έχουμε γη
για να στεριώσουμε το κάστρο
της ελπίδας.
Δεν έχουμε νερό
για να δροσίσουμε τα διψασμένα χείλη
των μαχητών.
Δεν έχουμε φωτιά
για να πυρπολήσουμε τις πολιτείες
των παραισθήσεων.
Δεν έχουμε χρώμα
για να ζωντανέψουμε το χαμόγελο
της Άνοιξης.
Στο βιβλίο με τα συνώνυμα
διαβάζω:
«κενό, εγκατάλειψη, απουσία, θάνατος».
...
Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου