Βυθίζω πινέλα στα τυφλά σε χρώματα πολυκαιρισμένα
Προσπάθεια να φρεσκάρω ερωτικές αγιογραφίες
Που ξεθώριασαν στον χρόνο
Προσθέτοντας στα ανάμεσα κενά
Μνήμες από προδότες και προδομένους
Έτσι που τα πρόσωπα της εικόνας να μοιάζουν
Με πόλεις που κάποτε κατοικήθηκαν
Μα η ποινή της εκδίκησης στην άκρη της ζωγραφιάς
Φίδι κουλουριασμένο σε νάρκωση.
Τα θα δείχνουν σβηστά και μουσικη πουθενά
Μόνο κάτι λεκέδες εδώ και κει από κιννάβαρι και λούτζινο
Και το κατάμαυρο,χρώμα των κάθε λογής αναρχικών
Για να θυμίζουν λιμάνια αφιλόξενα
Και γραμμές άγονες το καταχείμωνο
Που ούτε μια καρδιά δεν θα ’ναι για να περιμένει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου