Μέσα στην περιδίνηση των λέξεων
το αύριο ακουμπά την αντανάκλαση της ζωής.
Στην τρικυμία που έρχεται
αποχαιρετάμε τα δάκρυα
και τη μυρουδιά του κορμιού.
Το αίμα των πληγών στεγνώνει
η καρδιά προσπαθεί και ανασαίνει.
Ακούμε το τράνταγμα της γης,
μέσα στην άβυσσο,
κρύφτηκαν οι ήττες χρόνων.
Βασιλεύουν στα χείλη
οι φωνές της έξαψης.
Αμαρτίες ,χαρακιές βαθιές
που μαστιγώνουν τα βλέμματα.
Εισπνέουμε την ηχώ του αύριο
καθώς στροβιλίζονται οι σκιές μας
τα χειμωνιάτικα βράδια
το αύριο ακουμπά την αντανάκλαση της ζωής.
Στην τρικυμία που έρχεται
αποχαιρετάμε τα δάκρυα
και τη μυρουδιά του κορμιού.
Το αίμα των πληγών στεγνώνει
η καρδιά προσπαθεί και ανασαίνει.
Ακούμε το τράνταγμα της γης,
μέσα στην άβυσσο,
κρύφτηκαν οι ήττες χρόνων.
Βασιλεύουν στα χείλη
οι φωνές της έξαψης.
Αμαρτίες ,χαρακιές βαθιές
που μαστιγώνουν τα βλέμματα.
Εισπνέουμε την ηχώ του αύριο
καθώς στροβιλίζονται οι σκιές μας
τα χειμωνιάτικα βράδια

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου