"Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου, βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί". Ζίγκμουντ Φρόυντ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΥΤΥΧΙΑ ΛΟΥΚΙΔΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΥΤΥΧΙΑ ΛΟΥΚΙΔΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

30/9/23

Ο ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΛΕΦΤΗ - Ευτυχία Λουκίδου

 





















Εγώ είμαι αυτός που κρύβεται

πίσω απ’ την απουσία

τα βράδια ωστόσο κατοικώ

σ’ ένα χρυσωρυχείο.


Φοβάμαι το αιφνίδιο

τρέμω τα καλοκαίρια

μα πιότερο απ’ την ερημιά

η ασθένεια με πονά

των συμπτωμάτων.


Κλέβω χαρτονομίσματα

βιβλία διαβασμένα

κι από τα ρούχα ειδικά

αυτά που έχουν τσέπες.


Η απελπισία των χεριών

συχνά μ’ εξαναγκάζει

να μετατρέπομαι σε ηχώ

των άηχων βημάτων.


Των μεγαφώνων η σιγή

και η μελαγχολία

είναι απλώς η αφορμή

για τη λαθροχειρία.


Κυρίως νομίζω ευθύνεται

η σκοτεινή αγκαλιά μου.


Σας κλέβω μόνο την αφή

το άγγιγμα που αφήσατε

πάνω στις πορσελάνες

γιατί είν’ απόκρημνη η ζωή

δίχως το άλλο σώμα

και τελευταία πετάγομαι

κλαίω μέσα στον ύπνο.


Φιλάργυρος της αφαίρεσης

δανείζομαι το παρελθόν

γυρεύω οικογένεια

συλλέγω από απόγνωση

μεταξωτές αισθήσεις.


Κι όσο εγώ σώζομαι κρυφά

στις αμυχές της σάρκας

γίνεστε εσείς η υπογραφή

της άγραφης ζωής μου.

Γι’ αυτό σας λέω, πιστέψτε με:


Δεν είμαι κλέφτης, μα τυφλός

που βλέπει με τα χέρια...

Φάντασμα που ψαχουλεύει αμίλητο

να βρει δικαιολογίες

ν’ ακούσει γύρισμα κλειδιών

το άνοιγμα της πόρτας

ή μια προστακτική φωνή

να του φωνάζει


μείνε.

ΜΙΑ ΒΑΘΙΑ ΥΠΟΚΛΙΣΗ - Ευτυχία Λουκίδου




 










«Πραγματικά εκλεπτυσμένοι

είναι μόνο οι νεκροί»

JANE AUSTEN


Στους δρόμους χορωδίες και γιορτές

ξύλινοι πάγκοι με γλυκά

συνωμοσία και άγνοια.


Παλιά βαγόνια στις αλάνες

μεταμφιέζονται πυρετωδώς

σε καμαρίνια με χρωματιστά φτερά.

Σβηστά λαμπιόνια, φωσφορίζουσες σκιές

ρόμπες σατέν και γούνινα μανσόν

να αστράψουν ετοιμάζονται

για τη βραδιά των χειροκροτημάτων.


Σκηνοθέτης:

-Σκορπίστε, γρήγορα, στα σκηνικά

μπαχάρια και λουίζες

να καλυφθεί ως το απόγευμα

η μυρωδιά της ναφθαλίνης…


Ερασιτέχνες πυροτεχνουργοί

και αστυφύλακες

εν είδει Επιταφίου περιφέρουν

κλουβιά με ντροπαλούς Αμβρόσιους

και ξεπεσμένες Ιουλίες

- κάτι αναμμένα κηροπήγια κρατούν

και απαγγέλλουν -


την ίδια ώρα που αλλού

σε υγρό βάθος σκοτεινό

ήδη η Γκρέτα μακιγιάρεται

πανέτοιμη να κοιταχτεί στα δάκρυα

ενός ακόμη ανάξιου θαυμαστή

που θ’ αρνηθεί να την πυροβολήσει

ενώ ο ωραίος Ολιβιέ

προβάρει την υπόκλιση

στο μαύρο κοκτέιλ φόρεμα

της Όντρεϊ που κρυώνει.


Ντελάλης:

-Σήμερα

επισκέπτεται την πόλη σας

για μια μοναδική βραδιά

ο φημισμένος θίασος

που εμφανίζει επί σκηνής

πασίγνωστους νεκρούς ηθοποιούς

του κλασικού ρεπερτορίου.


Για μια βραδιά αποκλειστικά

μία ολόκληρη εποχή θα αναστηθεί

όμως δε θα το ξέρει.

Να υποκριθείτε, συνεπώς

ότι δεν πέθαναν ποτέ

πως παίζουν ασταμάτητα και δε γερνούν

πως δε μεσολαβήσαν χώματα

αφιερώματα εκτενή και νοσταλγίες.


Να είστε, εξ’ άπαντος, όλοι εκεί!


Και μη σκεφτείτε, φυσικά, το εισιτήριο.

Η ανατριχίλα απόψε

θα είναι δωρεάν!

BERLIN ALEXANDERPLATZ - Ευτυχία Λουκίδου

 
















Κανονικά, με λένε Σόνια.

Μίτσε, με βάφτισε ο Φραντς

- μονόχειρας, μα ξέρει ν’ αγκαλιάζει.

Τη μέρα προτιμώ να υπνοβατώ.

Με ένα νόμισμα κρυμμένο στο μαντίλι

περνάω βιαστικά έξω από τα προάστια

σκιές ευκίνητες πουλώ στην Alexanderplatz

στα ενυδρεία σπάζω τις φυσαλίδες

κι αφού των πληκτικών επεισοδίων

διασχίζω την ομίχλη

βρίσκομαι σώα σαν νεκρή

στο τέλος της θλιμμένης ιστορίας.


Η πλατεία γέμισε μεμιάς αρωματοπωλεία.

Έξω απ’ τις χαραμάδες των πληγών

πλημμύρα ακυβέρνητη

λεβάντα και θυμίαμα

γαζία και λιβάνι.


...


Όμως, εγώ

πάντοτε αλήθεια σού έλεγα, Φραντς.

Ω, μα και βέβαια μπορούσα

μόνο εσένα ν’ αγαπώ

ο άλλος ήτανε παιδί, μπορεί και γέρος

μην τα σκαλίζεις τώρα πια

ήπιε απλώς ένα κονιάκ

έβαλε φωτιά στα μαλλιά της μαριονέτας

κι έπειτα εξαφανίστηκε.


Κι άφησε, Φραντς

τι θες κι ανοίγεις τώρα το πορτάκι

άστο μες στο κλουβί του το πουλί

μη μου το πνίγεις

πονάω Φραντς, με σφίγγεις, Φραντς

χύθηκε κάτω όλο το νερό

ποτέ ξανά τιτίβισμα

ποτέ ξανά μισή αγκαλιά

γέμισε πούπουλα ο αέρας, Φραντς

δε σε ακούω πια

πούπουλα και φτερά

δε σε πονάω πια

μόνο φτερά

δε με πειράζει τώρα πια…


Οι άνθρωποι στο δάσος

πεθαίνουν πάντα από ντροπή.

...

Λίγα λόγια για την ποιήτρια και το έργο της 

Η Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου γεννήθηκε στο Μόναχο, κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη και ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε στη Φιλοσοφική σχολή του Α.Π.Θ. Διδάσκει Δημιουργική Γραφή στη  Θεσσαλονίκη και στην Κύπρο. Παράλληλα με την ποίηση ασχολείται με το δοκίμιο, με δημοσιεύσεις σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους. Έχει εκδώσει οκτώ ποιητικές συλλογές: 

Λυπημένες μαργαρίτες, εκδ. Εγνατία, 1986, Το τρίπτυχο του φέγγους, 1993, Εν τη ρύμη του νόστου, εκδ. Αρμός, 1999, Ν’ ανθίζουμε ως το τίποτα, εκδ. Καστανιώτη, 2004, Όροφος μείον ένα, εκδ. Καστανιώτη, 2008, β΄ έκδ. 2009, Το επιδόρπιο, εκδ. Κέδρος, 2012, γ΄ έκδ. 2013. Yποψήφιο για το Κρατικό Βραβείο. Αφόρετα θαύματα, εκδ. Κέδρος, 2017, Ο θυρωρός των ημερών, εκδ. Κέδρος, 2022

Έχει επίσης εκδώσει τα μελετήματα:

1. «Εν αναμονή» (Συμμετοχή στον συλλογικό τόμο Ακροατής οριζόντων - Προσεγγίσεις στην ποίηση του Ορέστη Αλεξάκη), εκδ. Γαβριηλίδης, 2004

2. Συρραπτική του προσώπου – Επίσκεψη στην ποίηση του Ορέστη Αλεξάκη, εκδ. Νέος Αστρολάβος / Ευθύνη, 2012

3. Πέραν της γραφής - Δοκίμια για την ποίηση, εκδ. Κέδρος, 2015

4. Στους πίσω κήπους μίας λέξης - Δοκίμια κριτικής, εκδ. Ρώμη, 2020 

Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά, αλβανικά, βουλγαρικά, ρουμανικά και περιέχονται σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες.

Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, όπου διετέλεσε Γενική Γραμματέας, και του Κύκλου Ποιητών. 


Image Source: Pinterest

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Spectre - Project 'Poetry in Side" Interaction of Arts

PROJECT "SPECTRE" POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS

EXPERIMENTAL PROJECT - POETRY IN SID E | INTERACTION OF ARTS

POETRY IN SIDE | INTERACTION OF ARTS