Δώρο του κόσμου : Σωκράτης Μάλαμας

Picture's source:Tran Nguyen

...

T' άσπρο φουστάνι σου κοιτώ

κι όπως φυσάει σ' ακολουθώ

ένας αέρας στα μαλλιά σου με τυλίγει.

Eρχονται βράδια που αγρυπνώ

και μες στο σπίτι τριγυρνώ

σαν ξεχασμένος σε σταθμό,

σαν ένας ξένος.

Δώρο του κόσμου,

σκοτάδι μου και φώς μου,

Δώρο του κόσμου,

σημάδι μου.

Eίναι δική σου η σκιά

που ησυχάζει την καρδιά

κι η αγωνία με ξεχνά κι αποκοιμιέμαι.

Nα σέ 'χω τάχα ονειρευτεί;

Ψέμα αν είσαι θα φανεί,

μα η λαχτάρα μου για σένα είναι πόνος.

Γυναίκα : Σωκράτης Μάλαμας

Ρούχα από χώμα και νερό προτού φορέσεις
ήμουν μαζί σου σ' έναν άλλο ουρανό
κι αν ξέχασες τον δρόμο είμαι εδώ
να σου θυμίσω τα παλιά να μην πονέσεις

Γυναίκα είσαι ζωή
απ' τη φωτιά των άστρων
απ' του Ήλιου το φιλί
πνοή του ανέμου, ανάσα μου
τραγούδι σε γιορτή

Κατέβηκα μαζί σου μέχρι εδώ
όνειρο φαίνεται παλιό και ξεχασμένο
έκρυψες φως μέσα σε σώμα μυστικό
κράτησα μνήμες που με φέρανε κοντά σου

********
Woman :Sokrates Malamas
Before you dressed in earth and water
I was with you, together in a different heaven
and if you have forgotten the way there, here
I amto remind of old times, to make you feel no pain

Woman you are life itself
made of starlight
of the Sun's kiss
the wind's breathing - my breath
a song celebrating

Together with you I came down here
it seems like a dream, an old forgotten dream,
you hid light in a mysterious body
I held memories that brought me near you

Στέλλα, Σωκράτης Μάλαμας

Στην υγρή σου κοιλιά επωάζεις φωτιά που με κάνει ζητιάνο
πόρτα κλειστή κι ασημένιο κελλί, δε σε φτάνω
σ' αναπνέω γυμνός, σε θυμάμαι σκυφτός, κι απομένω μισός
σανίδι του κόσμου κρατά τη φυγή μου, σε θέλω δική μου

Στέλλα, το κλειδί που κρατάς φυλακή μ' έχει στείλει
Στέλλα, στα μπουκάλια της μπύρας με ψάχνουν οι φίλοι
Στέλλα, συγκρατήσου για λίγο αν είν' ώρα να φύγω θα φύγω.

Στη θολή σου σκιά απομένουν τα βράδια αδειανά
το κορμί σου που σφύζει φωτιά που μ' αγγίζει, παγίδα που τρίζει
σ' αναπνέω γυμνός, σε θυμάμαι σκυφτός, κι απομένω μισός
σε κοιτάζω βουβός σε χαϊδεύω τρελός κι απομένω φτωχός

Στέλλα, το κλειδί που κρατάς φυλακή μ' έχει στείλει
Στέλλα, στα μπουκάλια της μπύρας με ψάχνουν οι φίλοι
Στέλλα, συγκρατήσου για λίγο αν είν' ώρα να φύγω θα φύγω.

Στη ζεστή σου φωλιά με τραβάς βιαστικά και με πνίγεις
στέκει ο χρόνος βουβός μας κοιτάει βιαστικός θες να φύγεις
με τη γλώσσα με παίρνεις βαθειά σου με σέρνεις και τρέμεις

Στέλλα, είν' αλλόκοτα εδώ κι από λάθος μπορεί να χαθώ
Είναι όμορφα εδώ κι από λάθος μπορεί να σωθώ
συγκρατήσου για λίγο, αν είν' ώρα να φύγω, θα φύγω.

Στίχοι: Σωκράτης Μάλαμας
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
Πρώτη εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας
Ακούστε το τραγούδι ΕΔΩ