Ανατολή - Βiκυ Κυριοπούλου

1

Και να σε βλέπω θέλω

αύριο

μονάχα σε πολύχρωμη

οθόνη

Και να σ' ακούω

σε παλιό παραμύθι

Την πανοπλία σου

θα μου δείχνουν

οι αρχαιολόγοι

Η ιστορία θα 'ναι μόνη

πλάι σου

Και πορφυρένια η γη

μονάχα απ' τα λουλούδια

Αν πεθάνεις πόλεμε

θα γεννηθεί

ο άνθρωπος.

2

Ήπια τη δύναμη

απ' το περίγραμμά σου

Κηλίδες μου απ' τα δικά σου

είδωλα

πύρωσαν

το επώδυνο

μονοπάτι

Κι όσο ζυγώνεις

τόσο χάνεσαι

στ' αλώνια του αύριο.

Μα ναι!

Ο μπάλος στο πέλαγο

θα με ταξιδέψει

και το χαμένο

αραξοβόλι

θα θρέψει

την αέναη φλόγα.

3

Κι ο κόσμος σύννεφο.

Τρέμει στην τρυφεράδα

των ψιθύρων.

Η λευτεριά

ο πιο φρικτός μου

έρωτας.

Η άνοιξη αγέρας

και πέλαγο

Α! Η εικόνα

δε θα σκαλιστεί

ποτέ

Μεσ' απ' τις χούφτες

περνώντας το νερό

θα κοροϊδεύει

τη δίψα.

Ο καθρέφτης άναψε τώρα

ένα ήσυχο φως

Και το χέρι, χάνεται

Η χειραψία όνειρο

που δε μαθεύτηκε

ο θάνατός του.

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ - Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ - Ο ΚΟΣΜΟΣ

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Ο κόσμος σύννεφο.

Τρέμει στην τρυφεράδα

των ψυθίρων.

Η λευτεριά

οδυνηρός μας έρωτας.

Μέσ' από τις χούφτες

περνώντας το νερό

περιπαίζει τη δίψα.

Και το χέρι χάνεται .

Η χειραψία όνειρο

που δεν μαθεύτηκε

ο θάνατός μου

♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡

Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ

Η ψυχή μου αίμα

στους δρόμους,

που βογγάνε

στέρηση

κι ελπίδα

Η ψυχή μου,

στου ήλιου το φεγγοβόλημα,

κοντά στου ανείρου το θρόισμα,

στης ζωής το νόμο πλάθεται.

♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Ρηχά γραφεία και πόρνη αγορά.

Οι άνεργοι χωρίς προυπηρεσία.

Θρανία με γελασμένα σχήματα,

μάτια σε δρόμους γλιστερούς.

Οθόνη και βιτρίνα παγίδα και όλεθρος.

Ηχοχρώματα και αρώματα κατανάλωσης

βάζουν την ανάσα στον τροχό τους.

Το σύστημα παλαίμαχο, λικνίζοντας τους γοφούς

α ρ γ ο π ε θ α ί ν ε ι

♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ - ΕΛΛΕΙΨΗ - ΣΗΜΕΡΑ - ΜΕΣΑ ΜΑΣ

ΣΗΜΕΡΑ

Στις θύελλες της γνώσης πλαταίνω,

στης απανταχής το ξεψύχισμα.

Με τ'ανθρ'ωπινο σχήμα στο στήθος,

στον αιμάτινο έρωτα τρανεύω.

Και το προσωπό μου ανταμώνω,

στη δραπέτευση των μύθων.

♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡

ΕΛΛΕΙΨΗ

Άνοιξα διψασμένες τις αισθήσεις.

Η πίκρα της έλλειψης

σφραγίδα

στο στεγνό μου κλάμα.

Πως θέρθει η πλήρωση

στην παγερότητα

της τυπικής χειραψίας ;

♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡

ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ

Από τα χαμόγελα των θεών

και τα τραγούδια των ανθρώπων

αναδύθηκα .

Στ'αγκάλιασμα των τύψεων ωρίμασα.

Έχω την ρώμη του καιρού

κι έχω το πάθος και τα πάθη.

Μέσα μου μύριες επάλξεις.

Στη φωτιά και την οδύνη

θα χτίσω την ανάσταση.

♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡

ΜΕΣΑ ΜΑΣ

Π έ λ α γ α οι ά ρ ν η σ ε ς

ε λ κ υ σ τ ι κ ή η π α ρ α ί τ η σ η.

ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ

♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡

ΤΟΤΕ - Σ'ΑΓΑΠΩ - ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ - Βίκυ Κυριοπούλου

ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ

Αγαπημένε οδοιπόρε.

Με το βέβαιο ΄λέμμα σου

κυκλώνεις τη θαλπωρή.

Στ'ανυπαρκτο κρησφύγετο,

διαβαίνεις στα όνειρα,

κρατώντας στα δάκτυλα

λάσπη και δάκρυα.

...................................................

Σε ψάχνω στ'αγιάζι

και στο μετέωρο αύριο.

♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡

Σ'ΑΓΑΠΩ

Σ'αγαπώ τρέμισμα των δροσοσταλίδων,

εκεί , που το φως ψηλώνει τα τολμηρά σου μάτια.

Σ'αγαπώ, ανάσα από δάκρυα, απιθωμένα σ'ένα ρόδο.

Σ'αγαπώ, γέλιο, αφημένο στους χυμούς της βροχής.

♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡

ΤΟΤΕ

Στέκω εκεί,

στο κομμάτιασμα του χρόνου.

Ο αγώνας ποίηση που κλαίει.

Όταν ήμουν παιδί

η ζωή ήταν σίγουρη στα όνειρά μου.

Είχα τη νίκη στις παλάμες.

Τις προσδοκίες μου τις πήρα

από τους μύθους και τους θρύλους.

Τότε δεν ήταν οι χαρές

λειψές και νοθευμένες.

♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡

ΟΡΙΣΤΗΚΑ - ΒΙΚΥ ΚΥΡΙΟΠΟΥΛΟΥ

Η ποιήτρια Βίκυ Κυριοπούλου

ζεί και εργάζεται σαν φιλόλογος στην Αθήνα .

Η ποιητική συλλογή

" ΟΡΙΣΤΗΚΑ - ποιητική μικρογραφία "

εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο ΘΕΡΣΙΤΗΣ

το 1987

στην ΑΘΗΝΑ

OΡΙΣΤΗΚΑ


Ορίστηκα από τις ανθρώπινες δυνατότητες,
αιχμάλωτη στην αναπότρεπτη λειτουργία τους.

Από το φύλο μου ορίστηκα ,
στις γυναικείες ιδιότητες
υπακούοντας.
κι από τη θέση που μου έδωσαν
της κοινωνίας οι νόμοι.

Και πάλι ορίστηκα από την αστική μου επένδυση,
από της τάξης μου την η θ ι κ ή.

Όνειρο η λευτεριά μου από της φύσης
και της πόλης τα δεσμά .

Και η ενσάρκωσή της η αποσάρκωσή μου.