Ναυάγιο το ναυάγιο - Σταύρος Αμπελάς

Ναυάγιο το ναυάγιο
έφτασα σε σένα.

Σώμα από μάρμαρο λευκό
δέρμα στιλπνό
βλέμμα σπινθηροβόλο

κι από τότε
μένω μαζί σου στο βυθό
κάτω από ένα στρώμα κοραλλιών
και θαλάσσιων ανεμώνων.

Κάθε λεπτό - Σταύρος Αμπελάς

Κάθε λεπτό
ψάχνω να βρω
το λάθος δρόμο
που μ' έφερε εδώ

σε μια πολιτεία
που οι άνθρωποι μιλούν
μια ξένη γλώσσα
κι όλο βραδιάζει

και πάντα
στην τρύπια τσέπη βρίσκω
το απόκομμα ενός ποιήματος.

Αυτή που αγάπησα - Σταύρος Αμπελάς

Μπορεί να φύγεις
να χαθείς
να ξεχαστείς
ν' αλλάξεις
μα για χρόνια η μορφή σου
θα περιδιαβάζει
στα ποιήματά μου
-το ρούχο σου στον άνεμο-
με την έπαρση
ενός ονείρου
μιας ανάμνησης.

Οι λέξεις θα σε δείχνουν
στους περαστικούς
αναγνώστες
και θα ψιθυρίζουν:
είναι αυτή που αγάπησε.

Ανοιξιάτικη χλόη - Σταύρος Αμπελάς

Μποέμ - Σταύρος Αμπελάς

Με βλέπεις να γυρνώ
σαν τον τρελό
μέσα στο κρύο
με δυο τρεις λέξεις φθαρμένες
ριγμένες πάνω μου

κι είναι αυτές
το μόνο ρούχο
για τις καθημερνές
και για τις σχόλες
για τις γιορτές
και για τα πένθη.

Ένα κουτί καραμέλες - Σταύρος Αμπελάς

Στην τσέπη μου
ένα κουτί καραμέλες.
Τις φύλαγα για σένα
μα σε πίκρανε τόσο
ο καιρός.

Λιώσανε
ζάρωσαν
κύλησαν
πάνω στα γράμματά σου
που κουβαλάω πάντοτε μαζί μου.

Δεν είναι ευανάγνωστα πια
μα είναι τόσο γλυκά.

Θα πετάξω - Σταύρος Αμπελάς

Κάποια μέρα θα πετάξω.

Δεν ξέρω που θα βρω τα φτερά
αν θα είναι
λευκά ή μαύρα
μέρα ή νύχτα
άνοιξη ή φθινόπωρο

μα θα πετάξω.

Θα σας αφήσω για ενθύμιο
ένα πούπουλο
κι ένα κομμάτι ουρανό.

Θα πετώ ανάμεσά σας
μα εσείς θα πιστεύετε
πως είμαι μίλια μακριά
έτσι που δε σηκώνετε
τα μάτια από το χώμα.

Γυμνό τοπίο - Σταύρος Αμπελάς

Γύρω γύρω σπίτια
και στη μέση έν' ακρογιάλι
χωρίς θάλασσα.

Γύρω γύρω σπίτια
και στη μέση ένα πουλί
χωρίς ουρανό.

Γύρω γύρω σπίτια
και στη μέση ένα δέντρο
χωρίς χώμα.

Γύρω γύρω σπίτια
και στη μέση ένας άνθρωπος
χωρίς ζωή.

Μενεξεδένιες νύχτες - Σταύρος Αμπελάς

Στη γωνιά στρίβει
με το καροτσάκι του ο ήλιος
πλανόδιος
να πουλήσει τις ώρες.

Το εκμαγείο της νύχτας σπάζει.

Τι μας φέρνει;

Ποια μορφή είχε το πρόσωπό μας
πριν την τελευταία ανάσταση;

Στα ράφια τοποθετημένες οι απαντήσεις:
λ ι γ ο σ τ ε ύ ο υ μ ε .

Ιδιοκτησίες - Σταύρος Αμπελάς

Αυτή η θάλασσα

αυτά τα δέντρα

αυτή η απέναντι ξηρά

δεν είναι δικά μου.

Όταν φύγω

μπορεί να μην ξαναγυρίσω

να μην τα ξαναδώ.

Κι αν με αναζητήσουν

τι θα τους πω;

Δεν καταλαβαίνει η θάλασσα

από ιδιοκτησίες.

Γυμνό φεγγάρι - Σταύρος Αμπελάς

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που δεν κοιτάζουν

το φεγγάρι στα μάτια

τις νύχτες του Αυγούστου

που είναι ολόγυμνο.

Προσμένω το καλοκαίρι - Σταυρος Αμπελάς

Προσμένω το καλοκαίρι
που η θάλασσα
είναι καλή με τους νεκρούς
και δεν πληγώνει
την ευαίσθητή τους σάρκα

γιατί θέλω να 'μαι ωραίος
όταν με βρούν
κι όσοι δε μ' αγάπησαν πριν
να μ' αγαπήσουν τότε.