Πρωτομαγιά - Λένα Πλάτωνος

Πρωτομαγιά
το αεράκι παίζει με τα λευκά κουρτινάκια
είμαι ευτυχισμένη
έχω βρει στο ράδιο εξαίσιο σταθμό
εκπέμπει τα τραγούδια που αγαπώ

Βέβαια εσύ λείπεις
όμως είμαι, είμαι ευτυχισμένη

Παίρνω τους φίλους μου
ευχόμαστε ο ένας στον άλλον

βέβαια εσύ λείπεις

Όμως φτιάχνω μαγιάτικο στεφάνι
από τους φίλους μου
και την απουσία σου

είμαι ευτυχισμένη
είμαι ευτυχισμένη
είμαι ευτυχισμένη
...
Δείτε το video ΕΔΩ

Θάλασσα : Λένα Πλάτωνος

Τη θάλασσα δεκατέσσερα χρόνια είχα να τη δω

υποθέτω πως έτσι ξαναγεννιέται κανείς

ανοίγοντας τον εαυτό του

μοιρογνωμόνιο του ορίζοντα

σε μιαν ανείπωτη αγκαλιά

για τη μητέρα του κόσμου,

τη θάλασσα

Θεά Θεία : Λένα Πλάτωνος

Μια αγάπη φεύγει...

Μα δε φεύγει για πάντα.

Φεύγει για την καθημερινή της βόλτα

στις αυλές με τη λεβάντα.

Υπάρχει όμως και άλλη αγάπη

τη λέει ουτοπία

γυρίζει και της κλείνει το μάτι...

δύο αγάπες πάντα,δύο...

Εμένα με λέει θεά ή θεία.

Είμαι το κάθε μέρα μονοπάτι.

Γύρισα κιόλας από τη βόλτα

έχω έτοιμο το τσάι στη βεράντα

όσο για τα υπόλοιπα...

άστον σήμερα να με πάει εκείνος

στο κρεβάτι.

Κινήσεις - Λένα Πλάτωνος

Μια ελαφριά κίνησή της ξεκαρφώνει τον ήλιο
κι άλλα άστρα από τον ουρανό.

Μέγας μόδιστρος τα στερεώνει
στο νυφικό της.

Κορίτσι σ'αγαπώ.

Μια ελαφριά κίνησή της
αξίζει την κόκκινη πιάστρα
με όλες τις παπαρούνες της γης.

Κορίτσι σ' αγαπώ.

Κίνηση μοιραίας υποταγής
τη μεταμορφώνει στα περιοδικά
που διάβαζε με νωχελικότητα.
Σε λίγο η αναπνοή της θα την τυλίγει γλυκά
καθώς εκεί στοv καναπέ
ο ύπνος έρχεται και παίρνει
τη νυφική της παιδικότητα.

Κορίτσι σ' αγαπώ.

Ερημιά - Λένα Πλάτωνος

Μπήκε η Άνοιξη
Τα λουλούδια ανθίζουν
τα φώτα της γιορτής
διασχίζουν την ερημιά μου
που δεν είναι βρεγμένο ρούχο
ούτε σχισμένο πέπλο
Είναι η σάρκα μου
Έρπει στον αιχμηρό πλανήτη
Με όραση χαώδη
Με ήχο
Αλύχτισμα πεινασμένης αγέλης
-Πού πηγαίνεις ;
Ρώτησε ο Θεός
Ενώ ήξερε.

Αλίμονο - Λένα Πλάτωνος

Σύννεφα στοιβάζονται πάνω σε σύννεφα
άπειρες οι φωτοσκιάσεις
περιστέρια κάθονται πάνω στα κάγκελα
εκστατικοί κοιτάζουμε.

Αλίμονο στους δυνατούς κι ευαίσθητους
εξουσιάζονται απ' τους αδύναμους κι αναίσθητους
αλίμονο αν κλάψουμε στη θέα των μαύρων στημόνων
ενός κοραλλένιου πλάσματος