Χωρίς εμένα - Γιάννης Αγγελάκας

 

Ξεχνάς πετώντας μακριά

ξεθωριασμένες φάτσες

γριές νεράιδες κουρασμένα ξωτικά

ζευγάρια να σαλταίρνουν απ'τις ταράτσες.

Παράδεισοι με φώτα σβησμένα

ιπτάμενοι μπάτσοι πάνω απ'την πόλη

μαθαίνεις να ζεις χωρίς εμένα

μα δεν αντέχεις το κρυφό σου ζόρι.

Φωτογραφίες χορεύουν στο κενό

τις κυνηγάς και χάνεσαι στη νύχτα

μυστήριες ώρες, το μπαρ αδειανό

με σκληρά ροκ εν ρολ στριφογυρνάς στην πίστα.

Μια κόλαση με πρόσωπα βαμμένα

άγγελοι χλωμοί στυγνοί μισθοφόροι

μαθαίνεις να ζεις χωρίς εμένα

μα δεν αντέχεις το κρυφό σου ζόρι.

Αμνησία - Γιάννης Αγγελάκας

Δεν ξεσηκώνομαι, δεν ψάχνω, δεν ξεσπάω,

δεν προχωράω πίσω ή μπροστά

κι όλα αυτά που θέλω ν'αγαπάω

δε μ'ανατριχιάζουν πια.

Γύρω μου οι σκιές έχουν παγώσει

κι έχω μείνει με το χέρι απλωμένο

τι ήθελα να κάνω έχω ξεχάσει

θα περιμένω, 

ώσπου να θυμηθώ, 

θα περιμένω...

Στριμωγμένος Γιάννης Αγγελάκας

Δισεκατομμύρια ιδέες με μπερδεύουν
Αλήθειες που παίζουν μαζί μου κρυφτό
μπροστά στ’ αόρατα μάτια που ελέγχουν
ποιες τελικά απ’ όλες θα βρω.

Κι είμαι στριμωγμένος
ανάμεσα σε βλέμματα και τοίχους
Παντοτινά χαμένος
στις μαύρες τρύπες του ανώνυμου πλήθους.

Δισεκατομμύρια γνώμες με ζαλίζουν
Φοβάμαι πως στο τέλος κι εγώ θα χαθώ
μαζί μ’ αυτούς που γύρω μου συνέχεια γυρίζουν
σ’ έναν ανόητο ατέλειωτο χορό.

Η σιωπή είναι θηρίο - Γιάννης Αγγελάκας

H σιωπή είναι θηρίο..
θηρίο ευγενικό.
Κοιμάται μέσα στο ψυγείο
κι ακούω το ροχαλητό..

O φόβος είναι τέρας..
ειναι τέρας με φωνή.
Κι όποτε φυσάει αέρας
τον ακούς, παίρνει μορφή..

H αμαρτία είναι γλύκα..
είναι γλύκα ζοφερή.
Σβήσε μου ξανά τα φώτα,
να τη ζήσω απ’ την αρχή..

Tο σκοτάδι είναι θρήνος..
είναι θρήνος μυστικός.
Φίλος του είναι ο ήλιος,
που είναι θρήνος φανερός..

O θυμός είναι κατάρα..
κατάρα είναι παντοτινή.
'Ερχεται με μια κιθάρα,
σου γλυκαίνει την πληγή..

Έβλεπα τη φωτιά που ερχόταν κατά πάνω μου - Γιάννης Αγγελάκας

Abraham Rattner, Fire.

Θύμωνε το σκοτάδι και πλήγωνε τα μάτια μου

Δεν είχα πια να μοιραστώ τίποτα με κανένα

Έβλεπα τη φωτιά που ερχόταν κατά πάνω μου

Και δρόσιζα τη σκέψη μου με σένα...

Έσταζε το φεγγάρι τη θλίψη του στα χείλη μου

Βούλιαζα σ’ ένα πικρό απόκοσμο πυθμένα

Έβλεπα τη φωτιά που ερχόταν κατά πάνω μου 

Και δρόσιζα τη σκέψη μου με σένα...

Γρύλιζε σαν θηρίο δεμένο η αγάπη μου

Κι άπλωνε στο κρεβάτι μου μια θάλασσα από αίμα

Έβλεπα τη φωτιά που ερχόταν κατά πάνω μου

Και δρόσιζα τη σκέψη μου με σένα...

Άδειαζε ο ουρανός όλο το φως επάνω μου

Κι έπεφταν στο κεφάλι μου τ’ αστέρια ένα ένα

Έβλεπα τη φωτιά που ερχόταν κατά πάνω μου

Και δρόσιζα τη σκέψη μου με σένα..

Η μάσκα που κρύβεις : Γιάννης Αγγελάκας

Πριν λυτρωθείς απ' τα δάκρυα που πνίγεις

Πριν σε προδώσει η μυρωδιά της φωτιάς

Πριν τυλιχτείς στις αλυσίδες της θλίψης

Πριν αρνηθείς τις μαχαιριές της χαράς

Πριν σε τρομάξει το τραγούδι και φύγεις

Προτού χαθείς στην αγκαλιά μιας σκιάς

Φανέρωσέ μου τη μάσκα που κρύβεις

κάτω απ' τη μάσκα που φοράς

Ο χαμένος τα παίρνει όλα : Γιάννης Αγγελάκας

Πηγή για τη φωτογραφία ΕΔΩ

Γλένταγες στους ουρανούς
με ζάρια και χαρτιά
Και ξάφνου στα σκοτάδια μας
γκρεμίστηκες με φόρα.

Τώρα κρυώνεις και πεινάς
μ' άστο σε μας
για σένα βράζει αυτή
η άδεια κατσαρόλα

Μη δίνεις σημασία
που όλα γίναν βιαστικά
κι αν δεν πρόλαβες να πεις
δυο τρία λόγια.

Το ξες πως είναι κερδισμένος τελικά
όποιος χαμογελάει μπροστά στην καρμανιόλα.

Άπλωνες στα σύννεφα τη τσόχα και με μιας,
έναν αιώνα κέρδιζες
ποντάροντας μια ώρα.

Τώρα θυμώνεις , ξεφυσάς κι όλο ρωτάς
που σταματάει αυτή η άγρια κατηφόρα.

Δεν πειράζει που δε σου 'ρθε η ζαριά
τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα
Το λέει κι ένα τραγούδι που μας μάθαιναν παλιά:
"O χαμένος τα παίρνει ΟΛΑ".
...
Δείτε το video ΕΔΩ

Μια υπέροχη ευκαιρία : Γιάννης Αγγελάκας

Δεν ειν' αργά,δεν ειν' αργά ποτέ

φτάνει να θέλεις,να επιμένεις,να πιστεύεις

για νέες ήττες,για νέες συντριβές,

για όσα ποθείς μονάχα αξίζει να παλεύεις.

Γι' άλλη μια χρεοκοπία κι άλλη μια υποταγή

κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία.

Γι' άλλη μια θεραπεία κι άλλη μια υποτροπή

κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία.

Δεν ειν' νωρίς,δεν ειν' νωρίς ποτέ

στάσου στα πόδια σου μη πέφτεις, μη νυστάζεις,

για νέες πίκρες,για νέες συμφορές,

για όσα σου ανήκουνε ξεκίνα μη διστάζεις.

Ξύπνησαν πάλι οι άθλιες σκουριασμένες ορδές

λυσσασμένες θρησκείες,πατρίδες,οικογένειες

σκούζουν και σφάζονται για ένα καλύτερο χθες

μα οι σημαίες τους ανεμίζουν βρωμερές και νικημένες.

Μη λες ποτέ, ποτέ μη λες ποτέ

τ' αύριο πάντοτε θα' ναι μια άλλη μέρα.

Καινούριοι θρήνοι και πιο βαθιές πληγές

σε περιμένουνε λιγάκι παραπέρα.

Γι' άλλη μια ιδεολογία κι άλλη μια διαστροφή

κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία.

Γι' άλλη μια κτηνωδία,γι' άλλη μια σφαγή

κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία.

Μη σταματάς, μη σταματάς ποτέ

ο πιο αδίστακτος εχθρός μέσα σου στέκει.

Μπορείς αν θες παντοτινά να κλαις

φτάνει να ξέρεις που πονάς για να χτυπιέσαι.

Επισκέπτες : Γιάννης Αγγελάκας

Πέρα απ' τ' άστρα είν' η δικιά μας γειτονιά

Κατεβήκαμε με γέλια και τα όργανα στον ώμο

Έλα κάντε μας λιγάκι συντροφιά

Κουραστήκαμε απ' το δρόμο

Είχε κρύο από του Δία τη μεριά

Κι η Σελήνη ερημιά καθόλου κόσμο

Άντε ανάψτε μας μια όμορφη φωτιά

Κουραστήκαμε απ' το δρόμο

Τέτοια νύχτα μαγεμένη και γλυκιά

Μας θυμίζει ένα φθινόπωρο στον Κρόνο

Άντε ας παίξουμε μια τελευταία πενιά

Όπου να 'ναι ξαναβγαίνουμε στο δρόμο

Το τρένο : Γιάννης Αγγελάκας

Όταν θα 'ρθείς να με ξεθάψεις απ' τις στάχτες

και διώξεις από πάνω μου όλη τη σκουριά

και ξαναβάλεις τις ρόδες μου σε ράγες

και εγώ αρχίσω να κυλάω ξανά

Τότε οι λύπες θα με ψάχνουν

και άνεργες θα θρηνούν

Θα πέφτουν μανιασμένες οι βροχές

και θα ρωτούν

Τι έγινε εκείνο το τρένο που έβλεπε

τα άλλα τρένα να περνούν

Όλες οι απαντήσεις - Γιάννης Αγγελάκας

Απόψε βλέπω καθαρά

τους γρίφους και τις λύσεις

καίγονται μπρος μου κεριά μυθικά

όλες οι απαντήσεις

Ρώτησε με αν ξέρω που πάω

ρώτησε με που μπορώ να σταθώ

αν φοβάμαι αν σε μισώ αν σ' αγαπάω

ρώτησε με αν πεθαίνω η αν ζω

Ρώτα με ότι θες

για όσα φοβάσαι να ρωτήσεις

χορεύουν μέσα μου γυμνές

όλες οι απαντήσεις

Απόψε βλέπω καθαρά

τους γρίφους και τις λύσεις

στάθηκαν πλάι μου υπάκουα σκυλιά

όλες οι απαντήσεις

Ρώτησε με αν βρήκα την άκρη

ρώτησε με αν έχω θεό

ρώτησε με αν υπάρχει κάτι

που θ' άξιζε να ζήσω η να πεθάνω γι' αυτό

Υπάρχουν ξυράφια που φοβούνται το αίμα

καράβια αλλεργικά στο νερό

παιδιά που σιχαίνονται τα παιχνίδια

μπαλαρίνες που μισούν το χορό

υπάρχουν εραστές που αρνιούνται το θάνατο

υπάρχω κι εγώ

Άσχημο όνειρο : Γιάννης Αγγελάκας

Picture: by Alexander Lataille

Τελειώσαν οι μέρες

που μπορούσα να γελάσω

Στους δρόμους ακούω

ανυπόφορες στριγκλιές.

Όπως κι αν το δω δεν έχει αξία

Βαρέθηκα να ζω σ' ένα άσχημο όνειρο...

Σπουδαίος και μόνος,

σοφός και καημένος

με στριμώχνει ο χρόνος,

νιώθω χαμένος.

Όπου κι αν κρυφτώ θα με βρει

Βαρέθηκα να ζω σ' ένα άσχημο όνειρο.

Βροχή από φάτσες

που λιμνάζουν χαμένες

θανάτου γκριμάτσες,

μηχανές δαιμονισμένες.

Όπως κι αν το δω δεν έχει αξία

Βαρέθηκα να ζω σ' ένα άσχημο όνειρο.

Από δω και πάνω : Γιάννης Αγγελάκας

Από δω και πάνω στου γλεντιού το σαματά,

με ένα αστείο σάλτο ανεβαίνω.

Από δω και πάνω πεινασμένη μου καρδιά,

με χαρά και δάκρυα σε χορταίνω.

Από δω και πάνω δε ρωτάω άλλο πια

τι ζητώ που πάω και ποιος να ΄μαι.

Από δω και πάνω σταματώ τις προσευχές,

από δω και πάνω δε φοβάμαι.

Από δω και πάνω στου ρυθμού την αγκαλιά,

ώπα! με ένα σάλτο μέσα μπαίνω,

Από δω και πάνω τραγουδώ για τη φωτιά,

κι απ' του κόσμου το καμίνι ξεμακραίνω.

Όλες οι απαντήσεις : Γιάννης Αγγελάκας

Απόψε βλέπω καθαρά
τους γρίφους και τις λύσεις
καίγονται μπρος μου κεριά μυθικά
όλες οι απαντήσεις

Ρώτησε με αν ξέρω που πάω
ρώτησε με που μπορώ να σταθώ
αν φοβάμαι αν σε μισώ αν σ' αγαπάω
ρώτησε με αν πεθαίνω η αν ζω

Ρώτα με ότι θες
για όσα φοβάσαι να ρωτήσεις
χορεύουν μέσα μου γυμνές
όλες οι απαντήσεις

Απόψε βλέπω καθαρά
τους γρίφους και τις λύσεις
στάθηκαν πλάι μου υπάκουα σκυλιά
όλες οι απαντήσεις

Ρώτησε με αν βρήκα την άκρη
ρώτησε με αν έχω θεό
ρώτησε με αν υπάρχει κάτι
που θ' άξιζε να ζήσω η να πεθάνω γι' αυτό

Υπάρχουν ξυράφια που φοβούνται το αίμα
καράβια αλλεργικά στο νερό
παιδιά που σιχαίνονται τα παιχνίδια
μπαλαρίνες που μισούν το χορό
υπάρχουν εραστές που αρνιούνται το θάνατο
υπάρχω κι εγώ.

Άγρια των άστρων μουσική : Γιάννης Αγγελάκας

Άγρια των άστρων μουσική
μόλις νυχτώνει με ξυπνάς
Μέσα στην πιο βαθιά σιωπή
έρχεσαι και με τυραννάς

Άγρια των άστρων μουσική
στην ξεχασμένη σου φωτιά
ρίχνονται οι πιο κρυφοί καημοί
ψάχνοντας να 'βρουν γιατρειά

Μ' όσα φύγαν, μ' όσαν έχουν πια χαθεί
μ' ό,τι μέσα μου έχω ως τώρα περισώσει
ξεκινάω κάθε μέρα απ' την αρχή
τα μετράω και περιμένω να νυχτώσει

Άγρια των άστρων μουσική
μόλις νυχτώνει με ξυπνάς
και μ' ένα ξαφνικό φιλί
με καταπίνεις με ρουφάς

Με μεθάς με γελάς με χαϊδεύεις με πονάς
Στην ανύπαρκτη πατρίδα των ονείρων μ' οδηγάς
Με μεθάς με γελάς με χαϊδεύεις με πονάς
Κι όταν φεύγεις το πρωί σαν παιδί με παρατάς

Bραδινή πλάνη - Γιάννης Αγγελάκας

Βραδινή πλάνη

Αδέσποτες χορεύουν οι ζωές μας
ξηλώνουν και τους εφτά ουρανούς
κι οι πρόστυχες, φοβισμένες ματιές μας
σφηνώνουνε σ' άδειους καιρούς.

Υγραίνοντας τη βραδινή μας πλάνη
μόνοι γλυκοφιλάμε το σκοτάδι.

Ανέραστες σβήνουν οι ηδονές μας,
μαυρίζουν διψασμένα κορμιά
κι οι ψεύτικες, τρομαγμένες φωνές μας
γκρεμίζουνε τείχη φανταστικά.

Υγραίνοντας τη βραδινή μας πλάνη
μόνοι γλυκοφιλάμε το σκοτάδι.

Όταν ο χώρος με κυκλώνει σαν πνεύμα
με καθηλώνει η αλήθεια που σπρώχνω
καθώς αγγίζω το πιο όμορφο ψέμα τελειώνω

Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας
Μουσική: Γιώργος Καρράς
Πρώτη εκτέλεση: Τρύπες

Σιγά μην κλάψω - Γιάννης Αγγελάκας

To see 3D anaglyph photo needs 3d glasses (red/cyan)

Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ
στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω.
Και πως ο κόσμος είν' ανήμερο θεριό
κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω.
Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω.
Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ' αλλάξω.

Μα εγώ μ΄ ένα άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ' τις λύπες θα πετάξω.
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.
Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό,
θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

Μου λεν αν φύγω πιο ψηλά θα ζαλιστώ
καλύτερα στη λάσπη εδώ μαζί τους να κυλιέμαι.
Και πως αν θέλω περισσότερα να δω,
σ' ένα καθρέφτη μοναχός μου να κοιτιέμαι.
Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω.
Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
είμαι μικρός πολύ μικρός για να τ' αλλάξω.

-------------

I won't cry

They tell me if I get out of the circle I’ll get lost
That I should only roam around within its limits.
And that the world is an untamed creature
And when it bites I would do good to be silent.
And when they fear I might get crazy
They tell me to go somewhere to cry secretly.
And I should remember that this scenery
I am small, too small to change.

But I, with a wild proud dance,
Will fly like an eagle over the sorrows.
I won’t cry, I won’t fear,
I won’t cry, I won’t fear.
I’ll go to build a nest in the sky,
I’ll only descend if I want to laugh.
I won’t cry, I won’t fear,
I won’t cry, I won’t fear.

They tell me if I go higher I’ll get dizzy
That it’s better to roll around here, in the mud, with them.
And that if I want to see more,
In a mirror I should look at myself alone.
And when they fear I might get crazy
They tell me to go somewhere to cry secretly.
And I should remember that this scenery
I am small, too small to change.

Είδα έναν άνδρα να πέφτει - Γιάννης Αγγελάκας

Είδα έναν άνδρα να πέφτει
είδα έναν άνδρα να πέφτει
...να πέφτει

Είδα έναν άνδρα να πέφτει
είδα έναν άνδρα να πέφτει
...να πέφτει

Είδα έναν άνδρα να πέφτει
όμως δεν πρόλαβα να κάνω ευχή
δεν πρόλαβα να κάνω ευχή
____________________

Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας
Μουσική: Γιώργος Καρράς
Πρώτη εκτέλεση: Τρύπες

watch the video

Θυμάμαι ένα σπίτι :Γιάννης Αγγελάκας

Θυμάμαι ένα σπίτι δίχως στέγη και τοίχους
γεμάτο αίμα γεμάτο πόθους νικημένους αστείους
θυμάμαι ένα σπίτι που ράγιζε από αγάπη
όταν μέσα του ούρλιαζαν δολοφόνοι παλιάτσοι

Θυμάμαι ένα σπίτι που γιάτρευε την θλίψη μου
στη στοιχειωμένη του σιωπή
μα δεν θυμάμαι δεν θυμάμαι
αν πέρασα ποτέ μου από 'κει
δεν θυμάμαι δεν θυμάμαι
αν έζησα ποτέ μου μέσα εκεί

Θυμάμαι ένα σπίτι με βγαλμένες τις πόρτες
που κρύβονταν μέσα του οι ανίκανες ώρες
ένα σπίτι μεθυσμένο απ' τα χνώτα της νύχτας
να ζητάει στο σκοτάδι τη σκιά της αλήθειας

Θέλω να είμαι η μουσική : Γιάννης Αγγελάκας

Δεν θέλω να ’μαι ένας ακόμα κρυμμένος θησαυρός
ένας ακόμα που φοβήθηκε να σηκωθεί απ’ τον πάτο
ούτε με νοιάζει αν θα με πνίξει η φυλακή σου.

Δεν θέλω να ’μαι ένας ακόμα παγωμένος ποταμός
Ένας ακόμα που φοβήθηκε να πάει πάει παρακάτω
ούτε με νοιάζει αν με πικράνει το φιλί σου.

Θέλω να είμαι η μουσική που ξαγρυπνάει μαζί σου
σαν ασταμάτητη βροχή να πέφτω στην ψυχή σου
να γίνω αέρας και να ’ρθω να κλαίω στην αυλή σου
σαν σκύλος σαν θεός σαν εραστής σου.