Χρειάζομαι μέρες - Παντελής Ροδοστόγλου

Χρειάζομαι μέρες που να κρίνονται στις νύχτες σου
Χίλια φίλια να με γεμίσουν μ' αιθάλη
άγριους άνεμους να γυρίσουνε τους δείκτες μου
και μια αγκαλιά να γείρω μέσα το κεφάλι

Χρειάζομαι μάρτυρες να θρέψουν με το αίμα τους
την αγωνιά που χλομιάζει την καρδιά μου
άθλιους εχθρούς να κατοικήσω μες στο βλέμμα τους
κι ένα κοχύλι για ν' ακούσω τ' όνομα μου, τ' όνομα μου

Νεκρούς πλανήτες για ν' αστράψουν απ' τη λυσσά μου
θαμπό ασημί να θυμάμαι τη μάτια σου
ένα σφαγείο να προσφέρω την αλήθεια μου
και μια στεριά για να ξεβράσω τα όνειρα μου, τα όνειρα μου

Είναι που όλα ήρθαν αργά - Παντελής Ροδοστόγλου

Λυπάμαι που δεν έγινα μια θάλασσα για σένα
να με κοιτάς νοσταλγικά με τα μαλλιά βρεγμένα
λυπάμαι που δεν έγινα Σαχάρα να ουρλιάζεις
κάτω από τ' άστρα από χαρά να κλαις ν' ανατριχιάζεις
λυπάμαι που δεν έγινα βράχος να ξαποστάσεις
- αψηλάφητος - να σκύψεις να τον πιάσεις.

Είναι που όλα ήρθαν αργά και πώς να συνηθίσω
την άπειρή σου ομορφιά, τον τρυφερό σου ίσκιο
είναι που όλα ήρθαν αργά και πώς να συνηθίσω
την άπειρή σου ομορφιά μαράθηκα πριν ζήσω.

Πολλούς θανάτους έζησα μα σαν κι αυτόν για σένα
πολλούς θανάτους έζησα μα σαν κι αυτόν κανένα.

Το σώμα αυτό είναι δειλό - Παντελής Ροδοστόγλου & Θάνος Ανεστόπουλος

Πρόσεξε, το σώμα αυτό είναι δειλό
πληγώνεται
αναγνωρίζεται, νερό και χώμα είναι πηλός
διπλώνεται
τα χέρια σου να 'ναι λεπτά
τα ψεύδη σου αναιμικά
ορκίζεσαι
γυμνές εικόνες, ενοχές
άγριες απότομες στροφές
βυθίζεσαι

Κοίταξε, το σώμα τούτο στο σταυρό
καρφώνεται
μετεωρίζεται, σαν φρίκη στο αίμα ο χαμός
απλώνεται
είμαι απόγνωση, θυμός, μια καταχνιά σ' ένα
γκρεμό που κρύβεσαι
ήρθα κοντά σου απ΄ τις σκιές
σαν φάντασμα δίχως χαρές
συντρίβομαι.

Όλα αυτά που δε θα δω - Παντελής Ροδοστόγλου

Κάποιος έτρεχε στο πλήθος
κάποιος άλλος όχι εγώ
εγώ τάιζα τους λύκους
και κοιμόμουν στο βουνό

Κάποιος μου 'κλεψε τα χρόνια
και μου πήρε τη ψυχή
εγώ άκουγα τ' αηδόνια
κι έπινα γλυκό κρασί.

Κάποιος ζούσε τη ζωή μου
μες το σπίτι μου είχε μπει
τον κοιτούσα απ 'το φεγγίτη
που 'στρωνε να κοιμηθεί

Κάποιος έκλαιγε με τύψεις
για όσα πρόδωσα εγώ
για όλα αυτά που 'χα αγαπήσει
για όλα αυτά που δε θα δω.

Κάποιος φεύγει μ 'ένα πλοίο
κάποιος που δεν είμαι 'γω
στη προβλήτα μες το κρύο
λυπημένα τον κοιτώ.

Ανθισμένη κόλαση - Παντελής Ροδοστόγλου

Αντί για σένα διάλεξα μια ανθισμένη κόλαση

Ένα μπουντρούμι γεμάτο κραυγές και βροχή

ένα ναυάγιο στο κέντρο μιας χίμαιρας

να ατενίζω το ανέφικτο και την σιωπή

Θα συνεχίσω να ψάχνω στην μουσική

όσα δεν μου'δωσε κι όσα μου πήρε η ζωή

γελώντας και πίνοντας

τραγουδώντας κι ελπίζοντας

Πως πριν το ταξίδι τελειώσει μες στην πιο άγρια θλίψη

και σε έναν άγνωστο τόπο, αχ, θα μου αποκαλύψει

γιατί άξιζε τόσο τον κόπο.

Θα συνεχίσω να ψάχνω στην μουσική

όσα δεν μου'δωσε κι όσα μου πήρε η ζωή...

Αν είναι να χαθώ θέλω να γίνει τώρα

Μουσική : Διάφανα Κρίνα

Ερμηνεία : Διάφανα Κρίνα