Ηλακάτη Κλήση - Δημήτρης Ξυδερός

σε κάθε Ἤριννα

στην Πολυαγαπημένη μας συμμαθήτρια λοιπόν»:

– δεν έχω πια δάχτυλα –

ξεψαχνίζω τα σπασμένα τζάμια στις βιτρίνες

ξεψαχνίζω μια εκπνοή συρματόπλεγμα

ξεψαχνίζω ένα γεμιστήρα απουσίες

επαναληπτική θέση στο κρεβάτι

επαναληπτική αυτοκτονία

στην επόμενη καίγομαι… κι εσύ φιλάς τις στάχτες

τυφλόμυγα άσπρος πάτος…

ψαχουλεύεις μια κουταλιά, λέξεις χαπα-κομμένες,

δεν ανασαίνεις μου λες κι ας απαντάς

ψαχουλεύεις…εμπρός;

κόλλυβα ψαχουλεύεις

ξεψαχνίζω – ψαχουλεύεις…

«σου ρημάξανε την φωτογένεια»

έλα, εμπρός… γενική δοκιμή, έτοιμη;

λιποθυμία κτλ, κτλ, κτλ, αποθήκευση κτλ.

ΕΝΑ ΦΕΡΕΤΡΟ ΧΩΡΙΣ ΚΑΘΡΕΠΤΕΣ

μια κλήση ηλακάτη

 γενική δοκιμή, λέμε, βιάζομαι λίγο,

πληκτρολογώ κι ας μην έχω πια δάχτυλα

«σου ρημάξανε την φωτογένεια οι εξωσχολικοί»

κι εσύ,

απλά φιλάς και βγαίνεις

...

[Από τη συλλογή «διαΣταύρωση ΧωΡίς φανάρια». Εκδόσεις ΗΡΙΔΑΝΟΣ 2011]

...

Αrtwork :"The destruction of space" by vimark

Ο βρικόλακας "Δύο ποιήματα" - Δημήτρης Ξυδερός

                                                                     Photo Credit: Sara Lange

Δραπετεύεις κάθε βράδυ

απ’ την έπαυλή σου εσύ.
Στο λαιμό κρύβεις σημάδι,
με την πούδρα σου πιστή.

Και στους κήπους που θα φτάσεις,
με το αίμα θα κρατώ,
μια ζωή που είναι να χάσεις,
θα στην ξαναδώσω εγώ.

Στο φανό περίμενέ με
τα μεσάνυχτα ακριβώς.
Παγωμένο μύρισέ με,
είμαι ο μαύρος σου λωτός.

Καλώς όρισες κι απόψε, δεν φοβάσαι τι σου μένει;
-Θα υπάγω εις τους κήπους, ζωντανή ή πεθαμένη.

Belle epoque "Δύο ποιήματα" - Δημήτρης Ξυδερός

Belle epoque

«Hear my vow before I go,
Ζωή μου, σᾶς ἀγαπῶ.»Lord Byron

Δεσποινίδες φευγάτες, μιας Belle Époque•
ολίγον μοδάτες, ολίγον κλασικές.
Σε λουτροπόλεις παθαίνουν κανένα αμόκ,
για δες ‘τες, για δες ‘τες, πως παίζουν γυμνές.

Τα τρόλεϊ κάνουν συχνά καμπαρέ,
και καθρεφτίζονται και βάφουν τα χείλη.
Κι αράζουν Εξάρχεια να πιούνε καφέ,
μεθάνε, προσεύχονται κι ανάβουν καντήλι.

Με τις επτά τους ψυχές σα γάτες χαϊδεύουν,
πεθαίνω στην μπέρτα μου να τις τυλίγω…
Και να λικνίζονται αργά πως λατρεύουν,
ουρλιάζω σα δαίμονας, κάνω να φύγω.

Κι όταν το φόρεμά τους αγγίζουν υγρό,
το σονέτο το φτύνω• καληνυχτίζω εδώ!

Mayakovsky Vladimir - Δημήτρης Ξυδερός

Mayakovsky Vladimir 

στα Σοβιετικά Μοναστήρια 

ο Οικοδεσπότης συμβουλεύει: 

ΝΙΨΟΝΑΝΟΜΗΜΑΤΑΜΗΜΟΝΑΝΟΨΙΝ 

Είστε σίγουρος Κύριε άποικε; 

Στην Αριμάσπεια, 

νοσοκόμες Ιέρειες 

αλείψανε τα τελευταία Οστά με άθραυστο μύρο 

«Υπάρχουν χαρούμενοι άνθρωποι 

Χαρούμενοι! 

ανάπηροι ανασηκώνονται απ' τα καροτσάκια τους 

δεν υπάρχουν αρρώστιες 

δεν υπάρχουν εδώλια 

δεν υπάρχουν ντροπές 

Τούτο εστί το αίμα μου! 

Το σπέρμα μου! 

Το έγκλημά μου! 

Το δικό σου...» 

Είστε σίγουρος Κύριε, 

θα μπορούσα να Τον συναντήσω; 

ή θα αναπαύεται 

Χίλια Χρόνια, 

σφαγμένος στην Μπανιέρα..

Πηγή; http://varelaki.blogspot.gr/2014/06/notationes-2014_9740.html 

 ΙΟΥΛΙΟΣ- ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2014 - ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΞΥΔΕΡΟΣ - ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Οι Ευγενέστατες Κυρίες - Δημήτρης Ξυδερός

Οι Ευγενέστατες Κυρίες με τις Ευγενέστατες μάσκες 

κρατώντας χρυσοκεντητές ομπρελίτσες εξαγοράζουν Ντροπές

Καλογυαλισμένες Φαντασιώσεις 

Ζαλίζονται... 

 Δένονται με Φλυαρίες πλουμιστές 

 Βάφονται... 

  κάτω από Art Nouveau χαμόγελα 

   μέσα σε Σπάνια μυροπωλεία 

 Σε αγκαλιάζουν... 

  σε αγκαλιάζουν Τρυφερά! 

κι ας προσπέρασες με Αγένεια. Αφηρημένος ίσως,

με δυο Πινέλα κι έναν Ήλιο στην Τσέπη

κι ας τριγυρίζεις καρφώνοντας οργασμούς στις προχτεσινές Πόρτες 

μαγκώνοντας μια Παράβαση 

σε κάθε ανομολόγητη Πορσελάνη

 ρωτούν οι Κυρίες δαγκώνοντας τα ολόφρεσκα χείλη τους,

ρωτούν Ξυπόλητες,

υπογράφοντας άναρθρες Νωπογραφίες σε Κατακόκκινα σεντόνια 

Πώς… Πώς… Πώς…

οι Ευγενέστατες Κυρίες με τις Ευγενέστατες μάσκες,

ξέρουν μόνο να ρωτούν... 

Κι όμως σε αγκαλιάζουν... 

σε αγκαλιάζουν Τρυφερά! 

 και ίσως, πότε-πότε συγχωρούν!

...

Δημήτρης Ξυδερός

Από τη ποιητική συλλογή «διαΣταύρωση ΧωΡίς φανάρια». ΗΡΙΔΑΝΟΣ 2011

Μοτοσικλέτα - Δημήτρης Ξυδερός

Τοποθέτησε στην Μπανιέρα

ένα-ένα τα Κομματάκια της Μοτοσικλέτας

Ξέπλυνέ τα Επιμελώς,

να φύγει το Καυσαέριο

Κατόπιν πρόσθεσε,

δύο λίτρα Άσφαλτο,

ανακατεμένη με Ξεραμένο λάδι

Άψογα.

Τώρα, γέμισέ την με Γάλα

Και φόρτωσέ την στην Ζυγαριά

είμαι Σίγουρος

θα ισορροπήσει.

θα ισορροπήσει...

...με τα Γαλανά σου Μάτια,

όταν άφησες το Φρένο.

...

Δημήτρης Ξυδερός

Από τη ποιητική συλλογή «διαΣταύρωση ΧωΡίς φανάρια». 

Εκδόσεις ΗΡΙΔΑΝΟΣ 2011