ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ BOOK SIGNING EVENTS

ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΑΚΧΙΚΟΝ 

ΣΤΟ 52ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ 

ΣΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ

Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2024, 20.30 - 21.30

ΣΚΗΝΗ: ΛΟΡΔΟΣ ΒΥΡΩΝΑΣ

52ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ (ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΙΗΣΗΣ)

 

Μια βραδιά ανάγνωσης... ποιητικός μαραθώνιος. Ποιητές των εκδόσεων Βακχικόν διαβάζουν στίχους από τις νέες τους ποιητικές συλλογές.

Συντονισμός: Αγγελική Δημοπούλου

Συμμετέχουν οι ποιητές: Αγγελική Αγγέλου (Μια ανάσα κόσμος), Νικολέττα Αλεξάνδρου (Υπολογισμοί απόστασης, χρόνου και ταχύτητας), Χλόη Αντωνοπούλου Μουζακίτη (Αστρικοί ταξιδιώτες), Κατερίνα Ατσόγλου (Το βάρος της μοναξιάς), Νίκος Βλαχάκης (Autobahn - Χρονικά των Ηλίανθων), Ντίνα Γεωργαντοπούλου (Αθόρυβοι κύκλοι), Ιωάννα Θεοχάρη (Μαρμάρινες ψυχές), Αγγέλα Καϊμακλιώτη (Λυκόσκυλα), Ν.Γ. Λυκομήτρος (Ο ήχος της απώλειας), Αντώνης Μπογαδάκης (Η ακολουθία των βημάτων), Λούλα Σιγάλα (Δρομολόγια μνήμης), Μαρία Σταυροπούλου (παρΑνοϊκός δολοφόνος λέξεων), Κατερίνα Ταγαρά (Black Stream -Medea-), Στέργιος Φωτόπουλος (αναφυλαξία), Μαίρη Χάψα (Ίμερος)

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ BOOK SIGNING EVENTS

ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ 109

52ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ (BOOK SIGNINGS).jpg

Κυριακή 8/9

Μαρίνα Παπούλα (Μήτερ ημών) 19.00 - 20.00

Ιωάννα Θεοχάρη (Μαρμάρινες ψυχές) 20.00 - 21.00

Δευτέρα 9/9

Παναγιώτα Κεκκέ (Ανεξίτηλα ραγίσματα) 19.00 - 20.00

Ντίνα Γεωργαντοπούλου (Αθόρυβοι κύκλοι) 20.00 - 21.00

Τρίτη 10/9

Πέτρος Πουρλιάκας (Ολική διεμπλοκή) 19.00 - 20.00

Τετάρτη 11/9

Ονούφριος Ντοβλέτης (Θανάτου 20 ιστορίες) 21.00 - 22.00

Πέμπτη 12/9

Βανέσσα Βαΐτση (Ειρήνη) 19.00 - 20.00

Μαρία Δριμή (Ο Ορφέας νιώθει ευλογημένος στον Παράδεισο) 20.00 - 21.00

Παρασκευή 13/9

Νικολέττα Αλεξάνδρου (Υπολογισμοί απόστασης, χρόνου και ταχύτητας) 19.00 - 20.00

Ιωάννα Παπασιδέρη (Η Αλεξάνδρεια δεν είναι πια εκεί) 20.00 - 21.00

Σάββατο 14/9

Ευαγγελία Τάτση (θα γίνουν ΟΛΑ με τα μάτια ΑΝΟΙΧΤΑ) 20.00 - 21.00

Δευτέρα 16/9

Άγγελος Γαλάνης (Αντικατοπτρισμοί) 19.00 - 20.00

Τρίτη 17/9

Αθηνά Λατινοπούλου (Και γύρω… καμιά Αριάδνη) 18.00 - 19.00

Τετάρτη 18/9

Δημήτρης Αγαρτζίδης (Ζάχαρη) 18.00 - 19.00

Πόπη Μακρύγιαννη (Μέσα στη βαλίτσα μου έχω…) 19.00 - 20.00

Μαρία Σταυροπούλου (παρΑνοϊκός δολοφόνος λέξεων) 20.00 - 21.00

Πέμπτη 19/9

Τάκης Νταλάκος (ΝοΜοΦοβία) 19.00 - 20.00

Κατερίνα Καζολέα (Η δαμασκηνιά) 20.00 - 21.00

Παναγιώτης Τσίτος (Αιώνια Άνοιξη) 21.00 - 22.00

Παρασκευή 20/9

Pilar Tena - Τίνα Τερζιώτη (Η αριθμητική της οικογένειας) 19.00 - 20.00

Λευτέρης Παχής (5000 λέξεις) 20.00 - 21.00

Πάνος Παντελούκας (Μυστήριο στην Παλμαρόλα) 21.00 - 22.00

Σάββατο 21/9

Ν.Γ. Λυκομήτρος (Ο ήχος της απώλειας) 19.00 - 20.00

Ευτυχία Καλλιτεράκη (Ταρτάν το άλογο) 20.00 - 21.00

Δαμιανός Λαουνάρος (Ο κόσμος των τρελών) 21.00 - 22.00

Κυριακή 22/9

Γιάννης Μπερούκας (Τα χελιδόνια του δειλινού | Αθέατος επιβάτης) 12.00 - 13.00

Δοξούλα Παλαμάρα (Σαν κολιμπρί) 19.00 - 20.00

ΕΠΙΤΥΜΒΙΑ ΠΛΑΚΑ (ΩΔΗ ΣΤΟΥΣ ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ) - Ν.Γ. Λυκομήτρος

 

Στη Μαρίνα Αποστόλου

Στεκόμαστε μόνοι.

Μ’ ένα μικρό σημειωματάριο στο χέρι

ή μπροστά σε μια ψυχρή οθόνη.

Χτίζουμε γέφυρες

προσπαθώντας

να ενώσουμε το μέσα με το έξω.

Είμαστε διαμεσολαβητές.

Ψυχορραγούμε και ματώνουμε

τις πιο πολλές φορές εις μάτην,

είτε γιατί δεν πληρούμε τα λογοτεχνικά κριτήρια,

είτε γιατί δεν γνωρίζουμε τους κατάλληλους ανθρώπους,

είτε γιατί, πραγματικά, δεν έχουμε τίποτα να πούμε.

Κάθε φορά που γνωρίζω έναν «δικό μας» μελαγχολώ.

Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων,

το πιθανότερο είναι ότι θα χαθούμε

στα βουρκωμένα νερά της λήθης.

Μόνο μια επιτύμβια πλάκα που θα γράφει

«ενθάδε κείται ο ποιητής…»

θα υπενθυμίζει ότι υπήρξαμε κάποτε

εραστές της Ποίησης.

CORDELIA’S NIGHTMARE - Ν.Γ. Λυκομήτρος

 

Ο Βασιλιάς Ληρ πυρπολείται στη σκηνή

περιτριγυρισμένος από συμπρωταγωνιστές-σαΐτες

την ώρα που οι nouveaux riches

με τα κλειδιά των πολυτελών αμαξιών τους στα χέρια

και τα εισιτήρια που μόλις έβγαλαν

από τον φάκελο της εταιρείας ταχυμεταφορών

στρογγυλοκάθονται στα καθίσματα

πλάι στις συζύγους τους.

Εκείνες τακτοποιούν τα παλτά τους

αποκαλύπτοντας τις καλογυμνασμένες πλάτες

που απέκτησαν στο μέσον της διαδρομής

σπίτι-γυμναστήριο-σπα

κι αναρωτιούνται μεγαλοφώνως

αν θα επέλθει η κάθαρση στο τέλος.

Ύστερα η Cordelia δίνει μαθήματα ταπεινοφροσύνης

σε κενούς ανθρώπους

κι η βραδιά συνεχίζεται

σ’ ένα από τα hip εστιατόρια της πόλης.

ROSACEA EFFLORESCΕΝΤ - Ν.Γ. Λυκομήτρος

 

Στον κόσμο των λιπόσαρκων θυμάτων,

της εικόνας και του λάιφσταϊλ,

με τα στιλπνά δέρματα και τους τόνους μέικ-απ,

είσαι παράταιρη.

Γι’ αυτούς που ο έρωτας είναι

άλλο ένα κόνσεπτ για τα εξώφυλλα

και μια πόζα

για να γεμίσουν το πορτφόλιό τους,

είσαι ανεπιθύμητη.

Ας πάνε στο διάολο!

Όταν θα καταλάβουν τι έχασαν,

οι μετοχές τους στο Χρηματιστήριο της Ομορφιάς

θα είναι σε αναστολή.

Κι εσύ, με τ’ ανθισμένα πορφυρά ρόδα στο πρόσωπο,

θα ευωδιάζεις παντοτινά στο πλάι μου.

...

Σύντομο Βιογραφικό Σημείωμα

Ο Ν.Γ. Λυκομήτρος γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα. Σπούδασε Αγγλική Γλώσσα και

Φιλολογία και έκανε μεταπτυχιακό στη Μετάφραση-Μεταφρασεολογία στο Πανεπιστήμιο

Αθηνών. Το 2010 εξέδωσε την ποιητική συλλογή «Ιχνηλάτες του τέλους» (Εκδόσεις

Γαβριηλίδης), η οποία την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε σε δίγλωσση έκδοση (ισπανικά-

ελληνικά) υπό τον τίτλο “Rastreadores del Fin” (Ediciones Idea), σε μετάφραση και

επιμέλεια του ποιητή Mario Domínguez Parra. Τον Μάιο του 2011 δημοσίευσε τον κύκλο

ποιημάτων με τίτλο «Θροΐσματα Θανάτου» στο πλαίσιο της μηνιαίας ψηφιακής έκδοσης

«Λογοτεχνικά Σημειώματα» (Τεύχος 9), που επιμελείτο ο ποιητής Θοδωρής Βοριάς. Το 2012

εξέδωσε το θεατρικό έργο “Dead End: Μητροπολιτικό ψυχόδραμα σε τρεις πράξεις”

(Εκδόσεις Βακχικόν). Διατηρούσε τη στήλη «Ποιήματα και Χίμαιρες» στο fanzine Chimeres

(Τεύχη 22-28, 2012-2014), ενώ είναι ο διαχειριστής του ιστολογίου «Ο ήχος της απώλειας».

Τον Απρίλιο του 2024 εξέδωσε τη δεύτερη ποιητική του συλλογή με τίτλο «Ο ήχος της

απώλειας» (Εκδόσεις Βακχικόν).

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ :Ν.Γ.Λυκομήτρος

Picture by Akos Major

Πίσω από τις κλειδωμένες πόρτες

η Ζωή ξιφουλκεί εναντίον του Θανάτου

σε μια αέναη μάχη στο χωροχρόνο.

Τα πάντα κρέμονται από μια κλωστή.

η Πτώση απέχει από την επιβίωση

όσο το στόμα του νεοσσού

από το στόμα της μάνας που τον ταΐζει.

Το ζήτημα είναι αν υπάρχει τροφή για όλους

και αν θα υπάρχει πάντα

ένας από μηχανής Θεός

να σώζει την κατάσταση.

Από την Ποιητική Συλλογή :"Θροίσματα Θανάτου"

ΖΗΤΗΜΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ :Ν.Γ. Λυκομήτρος

Picture's source:Tran Nguyen

Ο έρωτας είναι ένας οδοστρωτήρας

που ισοπεδώνει τα πάντα στο διάβα του.

Αν του αντισταθείς, θα σε κάνει να το μετανιώσεις.

Κι αν ενδώσεις, θα υποφέρεις αφόρητα όταν τον χάσεις.

Τελικά τι είναι προτιμότερο:

Να βουτήξεις στο ηφαίστειο και να σε κάψει η λάβα

ή να στέκεσαι αιωνίως πάνω απ' τον κρατήρα;

Από την Ποιητική Συλλογή :Οι ιχνηλάτες του τέλους

Πηγή :Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ

ΕΝΑΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ:Ν.Γ. Λυκομήτρος

Picture by Sem Alain

Φορώ ένα μακρύ μαύρο παλτό

και διασχίζω ερημικούς δρόμους

με ομοιόμορφα σπίτια.

Βρέχει.

Βρέχει ασταμάτητα εδώ και μέρες.

Αδιαφορώ.

Ένας περαστικός που εμφανίζεται από το πουθενά

προσπαθεί να με μαχαιρώσει.

Τον εξουδετερώνω και προχωρώ.

Φτάνω στη γέφυρα. Βγάζω τα ρούχα μου.

Πηδάω.

Λίγα δευτερόλεπτα αναμονής.

Splash!

Ελάτε να δείτε τον γαλάζιο μου τάφο.

...

Από την Ποιητική Συλλογή :Οι ιχνηλάτες του τέλους

Πηγή :Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ

ΠΑΡΑΔΟΣΗ:Ν.Γ. Λυκομήτρος

Picture by Mikko Lagerstedt

...

Ο χρόνος κυλά αργά, βασανιστικά

Οι ίδιες φράσεις επαναλαμβάνονται διαρκώς

Τα πρόσωπα γύρω μου δεν εναλάσσονται

Η ομίχλη με κυκλώνει

Η ψυχή έχει αφήσει το σώμα προ πολλού

Αναμνήσεις δεν υπάρχουν

Ο κύκλος ολοκληρώθηκε

...

Από την Ποιητική Συλλογή :Οι ιχνηλάτες του τέλους

Πηγή :Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ

ΤΟ ΠΑΝΩΦΟΡΙ :Ν.Γ.Λυκομήτρος

Picture by Sem Alain

Κάθε πρωί φοράω ως πανωφόρι τη μοναξιά μου

κλείνω την πόρτα πίσω μου

και πηγαίνω στη στάση

για να πάρω το λεωφορείο.

αναμένω σιωπηλός

μαζί με τους υπόλοιπους ζωντανούς-νεκρούς

αλλά το πανωφόρι με βαραίνει στους ώμους.

Κι ύστερα έρχεται το λεωφορείο

κι 'ολα ξεχνιούνται μονομιάς

καθώς βυθίζομαι στη δίνη της εργασίας.

ως το επόμενο πρωί

που θα φορέσω πάλι το πανωφόρι

και θα σύρω τα βαριά βήματά μου

μέχρι τη στάση.

Από την Ποιητική Συλλογή :Θροίσματα Θανάτου

ΡΕΚΒΙΕΜ ΓΙΑ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ :Ν.Γ. Λυκομήτρος

Picture by Sem Alain

H οπλισμένη επιθυμία

τέμνεται παλλόμενη

με την απελπισία

σπάζοντας, προσωρινά, τις αλυσίδες

και βγαίνει στο προσκήνιο

συμπαρασύροντας στο διάβα της

τα νιάτα, τα όνειρα, τις προσδοκίες

για να καταλήξει σιδηροδέσμια

ή να θαφτεί σε τόπο χλοερό.

Θυσία για τον ερχομό ενός μέλλοντος

που χτίζεται με παλιά υλικά

αντί να αναζητά καινούρια.

Από την Ποιητική Συλλογή :"Θροίσματα Θανάτου"