Πώς να κάνεις ποίημα
ένα διαπύημα·
θέλεις, μα δεν μπορείς να μπεις στο θέμα,
δεν βρίσκεις λέξεις από πύον, πύον κι αίμα.
Πώς να κάνεις ποίημα
ένα, δες, εμπύημα·
αν σπάσει, όπως το γράφεις στην οθόνη,
θα λερωθεί το χαλί στο σαλόνι,
ο καναπές, το coffee table, ο τοίχος,
μαζί κι ο λυρικός λεπτός σου στίχος…
Πώς να κάνεις ποίημα
ένα, πες, απόστημα,
πες: φλεγμονή κάποιας σαρκώδους μάζας
μέσα σε μια λερή Λωρίδα Γάζας.
Ληγμένες αγάπες,
περίσσευμα στοργής,
λυγμοί χωρίς αντίκρισμα·
άνανθοι πόθοι κι όσο μίσος
δεν απεκκρίθηκε – όλα
στη χοάνη του μετατροπέα.
Προσφάτως υποψίες,
οικόσιτα όνειρα
(τα άγρια εν ελλείψει)·
χαρές βαλσαμωμένες
με τα φτερά τους ανοιχτά.
Όλα στον μετατροπέα.
Περιεχόμενα σιωπής,
κακοήθεις τύψεις,
φοβίες που εκτίνονται·
παλιές ονειρώξεις με μια
υποψία υγρασίας…
Όλα, πλην μοναξιάς
και εμμονής στη φυγή,
τα συμφύρει τρις
και παράγει για σας
αφορολόγητη
καταναλωτική ενέργεια.
Αποδελτιώσεις, Γαβριηλίδης, 2009
Δεν πίνουν και,
ελλείψει προσόντων
(τυπικών και μη),
δεν εργάζονται·
απλώς δουλεύουν.
Όλοι με κίρρωση.
Κίρρωση ήπαρξης.
Αποτοξινώνονται
κάθε μέρα,
βιοποριζόμενοι
και ξανακυλούν
κάθε νύχτα,
ονειρευόμενοι.
Ανέκδοτο? πρώτη δημοσίευση: περιοδικό Θράκα, 28 05 2023
"Τα εις εαυτόν, Γ΄(Λεονταρισμοί),
Αυτές που αποκαλείς: παγιδευμένες λέξεις
σ’ αστρολογικές προβλέψεις κι άρθρα μιας χρήσης,
σε διαφημίσεις και παχύσαρκες διαλέξεις,
σε λόγιες αποχρέμψεις, λοιμώδεις ειδήσεις,
αφηγήσεις και πολιτικές συνεντεύξεις…
όλες αυτές τις λέξεις θες, χωρίς διακρίσεις,
στ’ όνομα της ποίησης να τις ελευθερώσεις
και πια δια της ποιήσεως να τις αναπτερώσεις;…
Έβλεπα τα δικά μου
να παραμένουν πέτρες,
ενώ τα δικά σου να γίνονται πυλός,
που του άλλαζες
σχήμα και χρώμα.
Τότε δεν ήξερα ακόμη
πως να ξεχωρίζω τους ποιητές
απ’ όσους απλώς μαζεύουν βότσαλα.
Αυτά που σου γράφω
βλέπω ότι δεν είναι εκείνα
που σκοπεύω να σου πω°
είναι εκείνα που εσύ μ’ απαντάς
σ’ όσα ακόμα δεν σου ‘γραψα.
Δεν είμαι αποστολέας,
είμαι παραλήπτης°
ίσως γιατί, όταν σου γράφω,
χρησιμοποιώ τώρα πια
μονάχα τον δικό σου
γραφικό χαρακτήρα.
...
Το ποίημα ανήκει στην ποιητική συλλογή Αναψηλάφηση Β’
που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.
Από τι είσαι;
Πώς με περιβάλλεις
κι αποκρυσταλλώνεις
εκμαγεία του φόβου,
του θυμού και της λύπης,
του κάθε γέλιου μου,
των τόσων διλημμάτων·
τις εντάφιες προσωπίδες
των μικρών κρυφών
συχνών μου θανάτων;
Τι είσαι;
Απαντάς στη φύση
ή μόνο στη λέξη;
Αναψηλάφηση, Β΄ (Κέδρος)
...
Νίκος Ι. Τζώρτζης: Ποιήματα
Ανοίγω το ψυγείο·
ληγμένα ποιήματα,
μουχλιασμένοι μύθοι·
στην ψωμιέρα
μπαγιάτικες σελίδες
και στο μπάνιο
στομωμένες λεπίδες
(σκέψου - σκέψου,
δεν κόβουν πια).
Άδεια τα ντουλάπια.
Θα πάω για διάβασμα.
(Υπενθύμιση:
να δω για σκέψεις
μία συν μία δώρο
– και να προσέχω
τις ημερομηνίες λήξεως.)
...
Αναψηλάφηση, Γ΄ (υπό έκδοση)
...
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Νίκος Ι. Τζώρτζης κατάγεται από την Κριτσά. Γεννήθηκε στον παρακείμενο Άγιο Νικόλαο Λασιθίου Κρήτης, όπου κατοικεί και εργάζεται. Η πέμπτη ποιητική του συλλογή τιτλοφορείται: Αναψηλάφηση, Β΄ (Κέδρος).
