Έμαθα τώρα να ταξιδεύω σε δύσκολες
Θάλασσες.
Να βαδίζω γυμνός κι αλησμόνητος
και να γεμίζω τους δρόμους.
Ν' ανοίγω ευθείες να περάσει το φως
να σταματώ, ξαφνικά,στο Νησί σου
με τα μάτια μου στ' άνοιχτά
και στ΄απέραντα
Εκεί που η ποίηση
τινάζεται σαν απρόσμενη αστραπή
και καρφώνεται
σαν πυράκανθος
στα μαλλιά σου.
