ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ - ΝΙΚΟΣ ΣΥΝΑΤΣΑΚΗΣ

Πουλήσαμε εκείνα τα υπέροχα όνειρα σε τιμή ευκαιρίας.

Ύστερα ο θάνατος θρονιάστηκε σαν υπέρτατος άρχων.

Άδραξε καρέκλα την καρδιά και πήρε υπηρέτη του το μυαλό.

Χαμόγελο ψεύτικο.Είμαστε αισιόδοξοι.

Κάποιο τίναγμα, μια λυποθυμία,

σπασμωδικές κινήσεις μιας χθεσινής ανάμνησης ενός ψεύτικου αύριο.

Ηρεμιστικά σε πολύχρωμα μπουκαλάκια, χαμόγελα σε γωνίες,

εκατομμύρια σπερματοζωάρια σε βρώμικα σεντόνια.

Ο δρόμος απ' τη μήτρα μητέρα στη μητέρα γη

είναι τόσο ελάχιστος που από μακριά φαντάζει τεράστιος .

Ξεγελιώμαστε.Χάσιμο ζωής....

Συνατσάκης Νίκος - Από την ποιητική συλλογή: Eνθουσιωδώς απελπισμένος

Πέρα από τη μοναξιά
Η μοναχικότητα χωρίς έλεος
Παντού και πάντα
Κλείνεις την τρύπα και φεύγεις
Κουτσαίνοντας περήφανα
Αναλογίζεσαι,
Τα πουλιά που πετούν
Χωρίς έλεος
Πάνω απ' το κεφάλι σου
έχοντας τη μοίρα
Του μοναχικού στην τσέπη
Τη ζωή
Χωρίς κουρτίνες
Με τι μάτια να τη δείς;
Η συνείδηση
Στο πλάι καθισμένη
Μόνος ή μοναχός;
Σε φιλώ απόψε.

58.Nίκος Συνατσάκης (Ενθουσιωδώς Απελπισμένος)

Αν περάσεις απ'το σπίτι
και λείπω
Κτύπησε το κουδούνι
Φυσικά δε θα σ'ανοίξω
Μου μοιάζει καλύτερο
απ'το να'μαι
ν'ακούσω το κουδούνι
να τρέξω στην πόρτα
κι εσύ όπως πάντα
να λείπεις.

source for image:Here

Συνατσάκης Νίκος - Από την ποιητική συλλογή: Eνθουσιωδώς απελπισμένος

Eίναι ορισμένοι άνθρωποι
Που στέκονται στο ένα πόδι
Τιμωρία μπροστά στον τοίχο - συνέχεια
Παίζοντας χωρίς να παίζουν
Το δικό μας παιχνίδι.
Είναι ορισμένοι άνθρωποι
Με μια μοίρα σκληρή
Που ξέρουν όχι πότε άρχισαν
Μα πότε θα τελειώσουν,
Και η φωνή τους μένει
όταν φεύγουν
Μα υπάρχει
Και πριν έρθουν.
Είναι ορισμένοι άνθρωποι
που τους λέμε ποιητές

Συνατσάκης Νίκος - Από την ποιητική συλλογή: Eνθουσιωδώς απελπισμένος

Φωτογραφικός ανταποκριτής εφημερίδας
σε διαδήλωση
να φωτογραφίζω
τα όνειρα μιας επανάστασης
ουτοπία
αποτυπωμένη σε φιλμ διαστάσεων 2,5χ3,5
να φωτογραφίζω
τους μπάτσους με τα ρόπαλα
τα κράνη
τα δακρυγόνα
τις ασπίδες
σ΄ένα εφιαλτικό σύνολο
με την αγωνία και το τρέξιμο
το κρύψιμο στις γωνίες
τα σπασμένα πανώ
τις σπασμένες μύτες
τα αίματα
τη βία
Και τέλος
τους άδειους βρώμικους δρόμους.

Συνατσάκης Νίκος - Από την ποιητική συλλογή: Eνθουσιωδώς απελπισμένος

Mέσα στους τοίχους
Και πίσω τους
Ανάμεσα
Χαρτιά βιβλία μουσική
Μυρικάζω
Το πρόβλημά μου τα προβλήματά μου
Χωρίς διάθεση να μιλήσω
Που και που σκέφτομαι
Η ψυχή πήζει
Σαν το αίμα νεκρού
Στενό της πόλης
Όροφος δεύτερος πολυκατοικίας
Πολιτεία μεγάλη
Δε ζητάω τίποτα
Δε θέλω τίποτα
Κρυψώνα οι τοίχοι
Από τον ήλιο το φως τους ανθρώπους
Κινούμαι στα σκοτεινά
Αλλάζοντας τους ήδη γνωστούς χώρους
Νόημα πουθενά
Όλα καλά
Περιμένω τη φωτοβολίδα
Που σκάει αφήνοντας ένα ίχνος
Μέχρι που σβύνει
Όροφος δεύτερος
Στενό αδιέξοδο
Εκεί ζω.

Συνατσάκης Νίκος - Από την ποιητική συλλογή: Eνθουσιωδώς απελπισμένος

Αναζητώ τα νειάτα
Στα εικοσιτρία σκούρα χρόνια μου
Παίζουν οι μέρες το παιγνίδι της σιωπής
Η φιλενάδα μου μου είπε
Θα δείξει
Μα αυτό δε δείχνει τίποτα
Μονάχα ο ταραγμένος ύπνος
Ο εφιάλτης
Πως κάποιος περιμένει
Στο διπλανό δωμάτιο
Μ'ανοικτό στόμα και κλειστά μάτια
Πέρασα από την απελπισία στην απόγνωση

ΝΑ ΜΕ ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ - ΣΥΝΑΤΣΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ

Να με θυμάσαι που και που

μου φτανει να σέρνω τα πόδια μου

μου φτανει να δινω παλμούς στην καρδιά μου

και θάρρος στο είναι μου το ξεχασμένο κι από μένα τον ίδιο

Να με θυμάσαι που και που

μου φτάνει να ορκίζομαι στα όνειρα

και να αντέχω στους πόνους

ν'απλώνω το χέρι μου το κουρασμένο

στους μοναχικούς ανθρώπους.

Να με θυμάσαι που και που

Τούτο είναι το πολύτιμο.

Σ' ευχαριστώ !