Βγάζοντας τον άνθρωπο έξω από τον θυμό του,
μέσα σε μια ευγένεια συμφιλίωσης
εγώ ήμουνα-
με γιόρταζαν οι θάλασσες
χαρά οι μέρες του Αυγούστου-θείες
τι παιδί επίμονα ήμουνα
το γόνατο αεικίνητο τρεχαλητό
φλοίσβος της καλοσύνης η καρδιά μου
πνοή,νιάτα,κρούσταλλο της ημέρας έτοιμο να σπάσει
ο κόσμος αθώος μονάχα από όνομα
πόλεμος στον φτωχό μου βιοπαλαιστή εαυτό
πήρε μία σκυτάλη της ανάγκης και ακόμα τρέχει
μια μέρα θα την παραδώσει
αλήθεια που;
από την συλλογή
''ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑ''
του ΣΤΡΑΤΗ ΠΑΡΕΛΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου