Στάξανε οι ώρες την αγρύπνια μου κι εσύ δεν ήρθες
Ούτε για να μιλήσεις, άνεμο ούτε
Για ν'απαγγείλεις ποίημα-
Μονάχα ανέβηκες στον λόφο τον αντικρυνό
Πέρασες μέσα απ'την ολομόναχη πορτάρα
Κι 'εφερες έναν Νάξου
Σκοπό να προκαλέσει μίσος στα πελάγη.
Κάτι αινίγματος της ζέστας δευτερόλεπτα που ήρθανε
Ν'αγγίξουν ουρανό λιγάκι
Να ξύσουνε την κεφαλή της μοναξιάς από την απορία-
Έφυγαν΄
Χάθηκαν΄
Τα είδες;
Mόνο μια Παναγιά γόησσα χελιδονιών
Κράτησε μες την αγκαλιά της ποίημα
Κι όλες θρηνήσανε οι νεότητες
Ανοίξαν ροδοπετάλων διαλόγους
Κι από μακριά του ακατόρθωτου ακόμη
Θριάμβευσε η σιγουριά η ευτυχία να γίνει....
ΑΠΟ
ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ
ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗ ΠΑΡΕΛΗ
''ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑ''
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου