
ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ
Αγαπημένε οδοιπόρε.
Με το βέβαιο ΄λέμμα σου
κυκλώνεις τη θαλπωρή.
Στ'ανυπαρκτο κρησφύγετο,
διαβαίνεις στα όνειρα,
κρατώντας στα δάκτυλα
λάσπη και δάκρυα.
...................................................
Σε ψάχνω στ'αγιάζι
και στο μετέωρο αύριο.
♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡
Σ'ΑΓΑΠΩ
Σ'αγαπώ τρέμισμα των δροσοσταλίδων,
εκεί , που το φως ψηλώνει τα τολμηρά σου μάτια.
Σ'αγαπώ, ανάσα από δάκρυα, απιθωμένα σ'ένα ρόδο.
Σ'αγαπώ, γέλιο, αφημένο στους χυμούς της βροχής.
♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡
ΤΟΤΕ
Στέκω εκεί,
στο κομμάτιασμα του χρόνου.
Ο αγώνας ποίηση που κλαίει.
Όταν ήμουν παιδί
η ζωή ήταν σίγουρη στα όνειρά μου.
Είχα τη νίκη στις παλάμες.
Τις προσδοκίες μου τις πήρα
από τους μύθους και τους θρύλους.
Τότε δεν ήταν οι χαρές
λειψές και νοθευμένες.
♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου