ΚΑΙΤΗ ΛΥΤΡΑ, - ΑΝΑΜΝΗΣΗ - ΤΟ ΘΑΥΜΑ - ΤΑ ΚΕΡΙΑ

Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ

Ο ήλιος έγειρε κι ο ορίζοντας

σκεπάστηκε με ολόμαυρα μαντήλια.

Κι εγώ κουρασμένος οδοιπόρος.

Ακολουθώ τη μάυρη σκιά

του εφθαρμένου καπέλου μου...

ψαχουλεύοντας μεσ' στο σκοτάδι

τη βιολετιά τέφρα

κάποιας αξέχαστης μορφής

ΤΟ ΘΑΥΜΑ

Στα βοσκοτόπια των ονείρων μου

Την άλλη μορφή σου κυνηγούσα

Μέσα από τη μαγική κοιλάδα των Ανθέων

"Ηρθες εσύ"

φορτωμένος με χιλιάδες άστρα!

Το πρώτο δειλινό σαν ήρθες

το δαχτυλιδι της αυγής

μου πέρασες στο χέρι...

Και τότε έγινε το θαύμα!

όλος ο κόσμος φάνταξε!

Κι' έγινε το δειλινό Αυγή...!

ΤΑ ΚΕΡΙΑ

Τα φυτίλια των κεριών μου

σιγοσβύνουν

Και φοβάμαι μήπως μείνω μόνη

και ανήμπορη

Μεσ' στις ανώνυμες φυλλίρες...