ΚΑΙΤΗ ΛΥΤΡΑ, - ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΣΠΙΤΑΚΙ - ΟΙ ΦΤΕΡΟΥΓΕΣ ΤΩΝ ΓΑΛΑΖΙΩΝ ΚΥΚΝΩΝ

Το μικρό σπιτάκι

(ανάρτηση αφιερωμένη στην μητέρα μου)

Το μικρό σπιτάκι στην εξοχή

μένει ξάγρυπνο κάτω απ'τον ίσκιο

της ελιάς .

Αναστενάζει κάθε τόσο

και την παρουσία μας αναζητά

τα δάκτυλα όμως των ποδιών μας

στραβοπάτησαν σε μια λακούβα

με λασπόνερα...

Κι ' απόμεινε το μικρό σπιτάκι

δίχως τραγούδια και φιλιά.

_____________

Οι φτερούγες των γαλάζιων κύκνων

Το βαρύ σταυρό μου βάπτισα

στη γαλανή τη θάλασσα.

Το ακάνθινο στεφάνι μου

το στόλισα με μαργαρίτες της αυγής

Τα κρίματά μου απολογήθηκα

στο κύμα το ιερό

που μυστικά ποτέ του δεν προδίνει

φόρεσα το καινούριο μου ένδυμα

βαμμένο με τις σταγόνες της υπομονής.

Γέμισα το καλάθι της ψυχής μου

με πέρδικες κι αρώματα του Μάη

και ξεκίνησα για τη θρυλική χώρα

εκεί ώσπου οι άνθρωποι όταν κλαίνε

οι γαλάζιες φτερούγες των Κύκνων ...

ξέρουν να στεγνώνουν τα δακρυά τους.

_______________

Xαμένες θυσίες

Μέσα στη κιβωτό του Νώε, κοιμούνται

οι θλίψεις των περασμένων χρόνω.

Θεέ μου!Πόσο χαμένοι είναι οι ωραίοι πιστοί!...

Όταν θυσιάζουν το σιτευτό το μόσχο

σε πέτρινα είδωλα.