Ο τρελλός ταξιδευτής
Έρωτα! Έρωτα!Τρελλέ Τσιγγάνε!
Τα μάτια σου απαστράφτουνε,
σα βενετσιάνικος καθρέπτης.
Τα χείλη σου, δροσοπηγή των Θεών.
Στην πίστα του έρωτα, όταν χορεύεις
αμέτρητα λουλούδια γέρνουν στην αγκαλιά σου
για να γευθούν το άρωμα των φιλιών σου.
Έρωτα!Είσαι ένα παράξενο λουλούδι!
Φυτρώνεις όπου κι αν λάχει.
Σε βάλτους, σε γκρεμούς, σε ανθισμένα παρτέρια
και χιονισμένες παρυφές...
Έρωτα !Τρελλέ Ταξιδιώτη!Είσαι το πιο γλυκό
θαύμα του κόσμου..
Περήφανος περνάς, κι ύστερα φεύγεις...
Ανεμίζοντας το κόκκινο φτερωτό καπέλο σου.
Αφήνεις πίσω σου , τ'αποτυπώματα
απ' τα ζωγραφιστά κοχύλια των χειλιών σου...
________
Η λύτρωση
Μέσα από ένα θαμπό ραγισμένο καθρέπτη
αναδύονται, απόκοσμες κι ανήμπορες φιγούρες.
Αναζητώντας τη λύτρωση, μέσ'στα φιλοξενα
παρτέρια της ποίησης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου