Με το ιδρωμένο μάτι του κυκλώνα,φαινόταν η άβολη
θητεία του να κυοφορεί ακόμα μια αγανάκτηση.
Επέστρεφε από το βράδυ με αλυσοδεμένους κεραυνούς
και ασθματικούς καύσωνες.
Και ύστερα ξανασχεδίαζε στο παραθαλάσιο κελί του
με θέα τον τόπο αναπαραγωγής των ρινόκερων,
την απόδραση από το χάος ή από τη ζωή...,
το ίδιο κάνει!
Από την ποιητική συλλογή του Αλέξανδρου Δαμουλιάνου
"ΘΕΟΣ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου