Προσκυνώ
ανούσιες μνήμες
καταθέτοντας
ξεθωριασμένες ελπίδες
Συναθροίζω
ξεχασμένες αγάπες
σε δημόσια εμπορικά τρίγωνα
Οσφραίνομαι
τη μούχλα, ξεχασμένων ερώτων
χορεύοντας επάνω σε γυμνά κορμιά.
Αλίμονο!
Σε κείνους που επιδιώκουν
μια θέση στο μέλλον
έχοντας θαμμένο κάτω απ’ τα πόδια τους
λευκό παρελθόν..
2 σχόλια:
Η ποίηση της Μαρίας είναι πάντα γεμάτη από εικόνες συναισθημάτων, αυτών που μας χαράζουν και μας σημαδεύουν.
Με συγκινεί βαθιά η Μαρία , έχει ένα τρόπο να με αγγίζει , είναι υπέροχη !
Δημοσίευση σχολίου