"Τ' ανείπωτα" ΤΩΡΑ - Δημήτρης Λιμνιώτης

Απόσπασμα από συλλογή

“Τ’ ανείπωτα”ΤΩΡΑ

(Μικρό εισαγωγικό)

Θεσσαλονίκη 3/4/98 - 27/9/99

Τώρα
H σιωπή σκλάβωσε τη φωνή που χρόνια ζητάμε πίσω
Στις φωτεινές μάσκες της παιδικής αθωότητας

Τώρα
Που είναι μετά απ το πριν και η φλέβα μας συνήθισε το ναρκωτικό του πόνου
Δεν αντέχουμε πια στην χαρά παρά μόνο
ψαχουλεύουμε στο πένθος

Τώρα
Που η σκέψη μας αφήνει άγρυπνους να ψάχνουμ έξοδο
Στους λαβύρινθους της δημιουργικής μας δυστυχίας

Ένα χαρτί κ ένα μολύβι
γέφυρα για τους νυχτερινούς εφιάλτες
Όνειρα που μαστιγώνουν την ύπαρξη
Ανασταίνουν αγίους κρυμμένους βαθιά στα σωθικά μας

Η Τέχνη μάγισσα και μας καταράστηκε
Κ εμείς
παιδιά αθώα που δε μεγαλώσαμε