Ένα ποίημα - Θεοδωρίδου Άννα

Δηκτήριος κι απόψε ο αέρας του κορμιού σου,
μυροβόλα η αύρα της ανάσας σου,
βακίζω όνειρα αγιάτρευτα για 'σε απόλεκτε.
Ερνεσίπεπλος τριγυρνάς μες το υγρό δωμάτιο του είναι μου,
κι εγώ εκεί σε μια γωνιά ανύμφευτη,
να πλέκω όνειρα, να γνέθω χάδια, να κεντώ τον έρωτα,
επιθυμώντας το άγγιγμά σου άερκτε.
Νεογιλό το επόμενο πρωινό,
γυμνήτευες όλη τη νύχτα πάνω στο κορμί μου.
Αλίεκτε των πελάγων μου σ' αγαπώ,
γιατί γέννησες κύματα μες στα υγρά μαλλιά μου.