ΝΥΧΤΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ - Δημήτρης Λιμνιώτης

Θεσσαλονίκη 29/6/99-15/10/99

Άφησε πίσω την σκιά του έφυγε

K’ αυτή μόνο στα ελάχιστα του μοιάζει

Oύτε σ’ εκείνα τα πονηρά μάτια

Mήτε στα βροντερά του γέλια

Και η κίνηση

Που χάθηκε η κίνηση;



Της απουσίας παρουσία τώρα πόμεινε

Kαι μάρτυρας

Ότι χαμόγελο δε φιάνει

Το θλιβό

Σπασμωδικό μειδίαμα.

Μέσα στο ξύλο σάρκα

Μέσα στη σάρκα ξύλο

Δέκα η ώρα και ξυπνάς στο θάνατο.



Άφησες πίσω την σκιά σου κ’ έγινες

Δίδυμος με της νύχτας τις σκιές

Νύχτα Κυριακής του Νοέμβρη

Σα να μετοίκησε το αύριο στο τώρα

Και η κίνηση

Που χάθηκε η κίνηση;



Εκείν’ η ώρα πάντα μου μένει

Σα μια φριχτή ουλή στο πρόσωπο

Από δυστύχημα που παρολίγο σώθηκα

Δίχως - χρόνια μετά γυρνώντας στον καθρέπτη -

Να γνωρίζω,

Αν

Μου ‘πρεπε ο γλιτωμός

Ή όχι.