Η βροχή ήταν δυνατή
Ασταμάτητη
Τα νερά ρέουν στο αυλάκι του μυαλού μου
Παρασύρουν τις αναμνήσεις μου
Τον αποχωρισμό που κάθε τόσο με ταρακουνά
Τα αναρίθμητα αιχμηρά βελόνια των γιατί
Να κεντρίζουν την καρδιά μου
Θαμπάδα και σκιές καλύπτουν
Τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες μου
Και όλα τα σκιρτήματα της αγάπης
Τα τόσα χάδια και φιλιά
Τα πλάνα χαμόγελα
Να στολίζουν τον κάθε ερχομό σου
Παρόλη την απουσία σου
Οι σκέψεις μου δεν μ’ αφήνουν να φύγω από κοντά σου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου