Αδικαιολόγητο δικαιολογείται το παρόν- φορτωμένο
Δική μας ευθύνη.
Φορές
Επιμένει να γράφεται σάμπως
Σε κινηματογραφικά τεχνάσματα,
Περίπλοκα αφηρημένο.
Σκηνοθετεί
Για μας πριν από μας. Και έτσι,
Εμείς που είμαστε οι μη έχοντες και τίποτα
Να χάσουμε πια, πάμε
Στεγνοί από αισθήματα με μόνον
Ένα φορτίο επιθυμίας αυριανής..
Βάλε την φαντασία σε πορεία πλεύσης! Εδώ,
Που λιγοστεύει τ’ όνειρο, πια δεν φοβάσαι
Ποιός σε δικάζει και πώς..
Γι αυτό
Εμπιστέψου εσένα!
Αφελή πρίγκιπά μου, εμπιστέψου εσένα!
Να χαθείς μες την νύχτα που έρχεται και μυρίζει
Νάρδο της γλυκιάς λησμονιάς!
1 σχόλιο:
Α, αρχιοινοχόε του φωτός, μέντορα
πώς εισχωρείς μες το απαλό ατλάζι των νεφών κι ασπρίζεις
την φουσκωτή γιρλάντα τους που εγκυμονεί μια όμορφη βροχούλα!
Πώς σε κρατώ,
πολύτιμό μου απόκτημα, μην χάσω
αυτόν τον κορυφαίο ρυθμό που κρέμεται
ανάμεσα σε δυο ανάπαιστους και ένα
άλικο ρόδο!
.......
ευχαριστώ για την ανάρτηση!
την καλησπέρα μου!
Δημοσίευση σχολίου