Έμεινες ραγισμένη θύμηση
ν' απλώνεται στη σκάλα
εκεί στης κουπαστής το κάγκελο
που κράταγα
την τελευταία ανάμνηση της φυγής σου
κι όταν επέστρεφαν οι νύχτες
έταζαν μορφές και βήματα
στα άδεια σκαλοπάτια.
Πως να εξηγήσεις τα "σ' αγαπώ"
που έσπειρες στην αρχή
κι ύστερα θέρισες με υπεκφυγές τα θέλω σου
στο κεφαλόσκαλο της συγνώμης
τραυλίζοντας το αντίο με παγωμένα μάτια
στα χρονοδιαγράμματα του ψεύδους.
Τώρα μόνος εκθέτεις την ανομβρία σου
στο αστέγαστο του καιροσκοπισμού
μη έχοντας άλλα δάκρυα να δώσεις
κομμάτια δικά σου ριγμένα
στην άβυσσο των αδιεξόδων
παρανοείς,τρελαίνεσαι
στην προσπάθεια να νικήσεις Εσένα.
ν' απλώνεται στη σκάλα
εκεί στης κουπαστής το κάγκελο
που κράταγα
την τελευταία ανάμνηση της φυγής σου
κι όταν επέστρεφαν οι νύχτες
έταζαν μορφές και βήματα
στα άδεια σκαλοπάτια.
Πως να εξηγήσεις τα "σ' αγαπώ"
που έσπειρες στην αρχή
κι ύστερα θέρισες με υπεκφυγές τα θέλω σου
στο κεφαλόσκαλο της συγνώμης
τραυλίζοντας το αντίο με παγωμένα μάτια
στα χρονοδιαγράμματα του ψεύδους.
Τώρα μόνος εκθέτεις την ανομβρία σου
στο αστέγαστο του καιροσκοπισμού
μη έχοντας άλλα δάκρυα να δώσεις
κομμάτια δικά σου ριγμένα
στην άβυσσο των αδιεξόδων
παρανοείς,τρελαίνεσαι
στην προσπάθεια να νικήσεις Εσένα.
2 σχόλια:
Γυρίζοντας μες τα σκοτάδια μου απόψε που η οθόνη πλέον ναυάγησε
νόμισα πως είδα τα μάτια σου
να με κοιτούν πίσω απ' την σελίδα.
είχαν μια έκφραση που ήξερα: όταν κοιτάς
και η καρδιά σου περισσεύει.
και τα μαλλιά σου που ανέμιζαν λυτά στον λίγο άνεμο
όπως αχτίδες του φωτός λαμπρά.
σάστισα. δεν σου μίλησα. έγινα κοίλος
καθρέφτης που χωρά μια υποψία ότι κάποτε
μια μέρα θα τα ξαναπούμε..
Μαγεμένη πάντα από την ομορφιά των στίχων της που όσες φορές κι αν τους διαβάσω αφήνουν μέσα μου ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα !!!
Πάντα επίκαιρη και πάντα δημιουργική !!!
Δημοσίευση σχολίου