A'
Και πάλι βαριά µέσα στον ορίζοντα το αρχαίο χέρι άρχισε να µεγαλουργεί
µε πάθος
όπως έξυνε λίγο ουρανό και βυθίζονταν
ξαφνικά
µέσα στον αφαλό της γης.
Η ευθεία συνέπεια της συνείδησής του έπλαθε.
Τελείες στο κεφάλαιο του µεσηµεριού
που βάθαινε µε απόλαυση.
Στα ρηχά περπάτησε το πέδιλο
της κοπέλας µ' ένα «γεια σου µατάκια µου!» πίσω απ' τους θάµνους και τις λεµονιές.
Περιβόλια µυριστικά ανάδευαν µιαν άνοιξη από βοή. Κι όταν η ώρα τύλιξε
τον µανδύα της γύρω από το αδύνατο κορµάκι εκείνο που σιγανοτραγουδούσε
η µουσική έγινε κελαηδίσµατα.
'Εκανε κούνιες στα κλαδιά των δέντρων
και
έπεσε
βαθιά
µέσα στην ευφωνία!
31-7-1983
Ζούµπερι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου