ω μοναξιά εισχωρείς μέσα στο βράδυ
δια πυρός και συμβόλων
σαν κλητική προσφώνηση βοώντος θανάτου
λυγερό, αλέγρο το ποίημα
εκκενώνει ηλεκτρισμό επιθυμιών
ποια λέξη αμολάει αγάπη την Καθαρή Δευτέρα;
ποιος υπερσυντέλικος κάνει τον αϊτό εφάμιλλο θανάτου
ποιος έρωτας χύνει απρόσωπες σημασίες απ’ όνειρα;
προεκτάσεις γαλάζιου οι λέξεις της επικοινωνίας
σπασμένο τηλέφωνο πόθου
άναυδο σώμα στιγμή συνεπαρμένη
ριπές μονοσύλλαβης ερημίας
ω μοναξιά εισχωρείς μέσα στο βράδυ
μονάχα δοξασίες του έρωτα φορώντας
με προσποιητό οργασμό
κηδεμονία αγέρωχη
πήγαινες γυρεύοντας
παραληρήματα της ποίησης-
στα καπούλια νωπή η σκόνη του καλπασμού.
(κ ART ά SOS, ΑΣΠΟΝΔΕΣ ΑΚΡΟΤΗΤΕΣ ΣΙΩΠΗΣ προπατορικής σταγόνας, σελ.76)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου