Picture: by Alexander Lataille
Τελειώσαν οι μέρες
που μπορούσα να γελάσω
Στους δρόμους ακούω
ανυπόφορες στριγκλιές.
Όπως κι αν το δω δεν έχει αξία
Βαρέθηκα να ζω σ' ένα άσχημο όνειρο...
Σπουδαίος και μόνος,
σοφός και καημένος
με στριμώχνει ο χρόνος,
νιώθω χαμένος.
Όπου κι αν κρυφτώ θα με βρει
Βαρέθηκα να ζω σ' ένα άσχημο όνειρο.
Βροχή από φάτσες
που λιμνάζουν χαμένες
θανάτου γκριμάτσες,
μηχανές δαιμονισμένες.
Όπως κι αν το δω δεν έχει αξία
Βαρέθηκα να ζω σ' ένα άσχημο όνειρο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου