Κάθε που νυχτώνει ... Τάσος Σταυρακέλης

Κάθε που νυχτώνει

μια σκιά παίζει κρυφτό μαζί μου.

Μπαινοβγαίνει μέσα απο τοίχους,

ανακατεύει χαρτιά, στίχους,

παίζει με λέξεις σαν μικρός μαθητής

μπροστά σε μαυροπίνακα.

Φωνή παιδική,σκανταλιάρικη

γεμάτη μια εκλειπούσα αθωότητα.

Κι ύστερα εμφανίζεται 

χαμογελαστή μπροστά μου.

Μα ναι,την γνωρίζω καλά

αυτή τη μορφή.

Είμαι εγώ,

είναι ο εαυτός μου.

Ένα μικρό παιδί που κρϋβεται

χρόνια τώρα στα σπάργανα της ψυχης μου.

Ένα παιδί που τα μαλλιά του γκρίζαραν

παίζοντας παιχνίδια της ζωής.
...
Τάσος Σταυρακέλης