Οι πίκρες βρωμίζουν κάποτε
σαν σώμα σε αποσύνθεση.
Μυροφορείς την ανάμνηση,
κάθεσαι να πιεις καφέ να συγχωρέσεις.
Απ΄το φλυτζάνι τινάζεται ένας ήλιος
που λαίμαργα ρουφάς.
Έχουν και ζωές οι καθιζήσεις.
...
(Από τη συλλογή "Χρονολισθήσεις", εκδόσεις Ιωλκός, 2020)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου