Οι παράγραφοι αντικαταστάθηκαν
απ’ τις κραυγές μας,
άγραφες υιοθεσίες απελπισίας
μπροστά στην αδυναμία
για γαλήνη.
Τα κόμματα, σημεία στίξης
(εκούσια επιλογή ),
ασκεπή ιχνογραφήματα
μπροστά στην επερχόμενη τελεία
(ακούσια επιλογή).
Η γέννησή μας
πιστοποιήθηκε
μέσα στην οικουμενική φυλακή
και οι ποινές μας
αυξήθηκαν με τον καιρό
(εξακολουθητικά).
Ευαγές παιχνίδι για δούλους
και κυρίους,
περίσσευμα θλίψης και εντροπίας.
Ω, η αμφιβολία μας
δεν ξεπέρασε
τους επικούρειους προσανατολισμούς,
λίγο φως, δίχως σκοτάδι,
ήταν η υπόσχεση σοφών
και ηθικολόγων
(κληρονομιά για συνεχή μόχθο
κι άδοξους διαχωρισμούς).
Η αλλοφροσύνη ήταν βουβή,
κληρονομημένη νομιμότητα
(προπατορική και τελεσίδικη),
καύχημα για αδιάφορους,
δυστυχία για άγιους και ποιητές.
Η αθανασία πέρασμα στο τίποτα,
προϊόν θλίψης
( εξοβελιστέα η όποια χαρά ).
Απ’ την εποχή
που διάβολοι και άνθρωποι
πήρανε τη θέση της αβύσσου.
Μετά χόρτασαν απαγορεύσεις,
αφού η σωτηρία ήταν ένα
ευφυολόγημα
απόντων των μύθων
(πάσης φύσεως ).
...
Χριστόφορος Τριάντης
...
Αrtwork :"Memory Tree" by vimark
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου