Αφήνω το βλέμμα μου
να ταξιδεύει ελεύθερο,
δεν περιμένω τίποτα να δώ
ούτε να νιώσω τίποτα γυρεύω
Μένω τα βήματα της θάλασσας
για ώρες να μαντεύω
κι αυτή,
με την αλμύρα της να καίει
και ν’απλώνει
σ’ένα χορό που όσο κρατάει
με παγώνει
Ακολουθώ μια σκέψη που λυτρωτικά
μοιάζει νηφάλια, στρωτή
δεν προσκυνά στην κάθε έξη μου
ούτε διστάζει να φανερωθεί
Κι είναι σκοτάδι
κι αυτό το κύμα της
δε λέει να μείνει, να πιαστεί
Δεν το φοβάμαι που ακούραστο γλιστράει,
Είναι η Ζωή
4 σχόλια:
Όμορφο.. Καλή χρονιά και δημιουργική.
"...Ακολουθώ μια σκέψη που λυτρωτικά
μοιάζει νηφάλια..."Όμορφο ποίημα.
Μπήκα από την αξιόλογη σελίδα του Στρατή Παρέλη ελκυόμενη από τη φωτογραφία στο προφίλ σου.Καλή και εμπνευσμένη χρονιά φίλη μου.
Έλενα σου εύχομαι μια θαυμάσια και δημιουργική χρονιά!
φίλη μου "Αναζήτηση" καλώς όρισες !
Καλή και δημιουργική χρονιά εύχομαι !
Δημοσίευση σχολίου