Πρόβαλες από την συστάδα ακροπατώντας στην λίμνη.
Σαγήνη και Έρωτας για την Σελάνα
πού με την φεγγαρόστρατά της σε ασήμωσε, θείον αντάμωμα με την λυγεράδα της θωριάς σου στου ύδατος το στιλπνόν.
-’Ω , Νύμφη της νυκτός!
Της αέναης ικμάδας σου η ωραιότης
ως πάλλευκον ρόδον ανεδύθη.
Επόθησα του πέπλου σου να γίνω κουρσευτής και της καρδιάς σου.
Μα νυκτωδίας ήσουν αεροφύσημα κι εχάθης…
Απόμεινε χνάρι σου το τριαντάφυλλο, να καθρεφτίζεται νωχελικά φορώντας Σέ.
Αρετή Γουργιώτου
Από την ποιητική συλλογή
"ΕΣΩ ΙΡΙΔΙΣΜΟΙ"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου