Aσπάλαθοι - Φωτεινή Αγγουριδάκη-Κουφογάζου

Στέκι απόγνωσης και ερημιάς εγίνηκε ο τόπος...

με τις χαρακωμένες του ουλές

από τα ξεραμένα σκλήθρα….

Ο καιρός μαστίζει άγρια τα κλήματα

κάθε που η χειμερία νάρκη τα ζυγώνει...

Οι φύτρες, κρυμμένες αγκαλιές στο ρίζωμα,

καρτερούν την Άνοιξη, 

ασπάλαθοι, που στα γκρεμνά φυτρώνουν

για να χτυπήσουν τις φωτιές βαθιά

στην ενδοχώρα...

Στο τέμπλο άστατου καιρού 

αχτίδα του ήλιου το ζυγώνει 

αυτή, βάφει τις κορφές των αθανάτων 

φορτώνει τα λιόδενδρα μεστότητα

χαιρετίζει τις κληματσίδες στις βραγιές

π' υψώνουν το ανάστημά τους, αργά -αργά....

Η σοδειά φέτος, θέλει να μεθύσει ολάκερη τη χώρα

αφού η ποιότητα,

επιτυγχάνεται πάντοτε σε περιόδους ξηρασίας 

με τη σωστή ζύμωση και τη ματοβαμμένη μας εμπειρία...

...

Από τη συλλογή «στις μεταμορφώσεις του Χρόνου» (εκδόσεις ΑΡΙΣΤΑΡΕΤΗ)