Μαραθώνες - Φωτεινή Αγγουριδάκη-Κουφογάζου

Γεμάτη Μαραθώνες η πατρίδα...
έρμαιοι κι αφύλακτοι...
διαβάσεις αέναες στο χρόνο

Ας ελπίσουμε στις Θερμοπύλες ...
να βαφτίσουν κάποτε τη νύχτα με το νόημα της Ημέρας....


Σφιγμένοι όλοι μας,
παγιδευμένοι τυμβωρύχοι της γραφής...
περιμένοντας ένα λεωφορείο να περάσει πάντοτε

-δεν το γνωρίζεις άραγε,
πως η στάση εδώ και καιρό μας καταργήθηκε;
έχει αρχειοθετηθεί απλά,
μεταξύ καρδιάς και συνήθειας ...

Θά'λεγε κανείς,
πως αυτή η πατρίδα, ξεφυτρώνει μέσα απ' τα τραγούδια της
νιούτσικα βλασταράκια
που θα γιγαντώσουν ξαφνικά
γεμάτα δροσοστάλες αγάπης και πόνου
λες και πληρώνουν τον παράδεισο που κληρονόμησαν...

...
Από τη συλλογή «στις μεταμορφώσεις του Χρόνου» (εκδόσεις ΑΡΙΣΤΑΡΕΤΗ)