Άρωμα Ζωής - Δημήτριος Καρπέτης

Το βαθύ σκοτάδι θα έχω αγκαλιά

καθώς το κύμα θ'ακουμπά το άρωμα σου, ζωή

ανάσα φίλημα του ανέμου

μάτια βουρκωμένα μες τα χέρια σου.

Σταγόνες βροχής δροσίζουν

τους ξεραμένους πόθους

μέσα στο πέρασμα 

ενός χρόνου αδυσώπητου.

Ώρες κενές

όπου προσεύχονται βουβοί 

οι πόθοι

μπροστά στο εικόνισμα της παρακμής.

Μια ζωή που το΄βάλε στα πόδια

αποστεωμένη και υποταγμένη

σε προτάσεις ενδοτικές και γκρίζες.

Βάλθηκα να μαζέψω τις στάχτες

μιας ευτυχίας που πυρπολήθηκε

τις περασμένες νύχτες.

Στάχτες μιας ευτυχίας 

που δόθηκαν στο φύσημα του ανέμου

να σκορπιστούν σε χώματα έρημα,

για ν'αναστήσουν ψυχές 

που κάποια βράδια

έμειναν νεκρές

κρατώντας μέσα στα χέρια 

το άρωμα της ζωής

και μάτια βουρκωμένα.

Carpe.