Χαμένες Προσδοκίες - Δημήτριος Καρπέτης

Ψηλαφίζουμε τις χαρακιές

ενθύμια νοσταλγικά

της σύναξης των παθών μας.

Απλά σε ματώνουν τα περασμένα λόγια

όπως τα σκουριασμένα παλιομάχαιρα.

Μια ψυχή που κάθε βράδυ

σέρνεται ξυπόλητη,

καθώς το σφύριγμα του ανέμου

αναζητά τις χαμένες προσδοκίες.

Προσδοκίες να τρέχουν

ανάμεσα στα χαλάσματα της καρδιάς μας.

Χαμένες προσδοκίες

που κομματιάστηκαν στα απόκρημνα βράχια.

Οι ζωές όμως δεν επιβάλλονται,

ανθίζουν με τις ελπίδες

και τις ανάσες που έρχονται.

Carpe.