Άδειο δωμάτιο, άδεια ψυχή
σε μιά ακόμα νύχτα αταξίδευτη
στην Εδέμ των ανεκπλήρωτων πόθων.
Ψάχνω τη μορφή σου,
ψηλαφίζω βαθιά με τα χέρια μου
το μαξιλάρι σου, χαμένα χάδια
εισέρχονται απο τις άκρες των δαχτύλων,
αποτυπώματα μιας θλιβερής Απουσίας.
Η Σιωπή πυρπολεί το γυμνό μου σώμα
και οι υποσχέσεις τρελές Ερινύες
να οργιάζουν σε Διονυσιακούς χορούς γύρω μου.
Στον τοίχο σαν σκιά ένας θλιμμένος Έρωτας.
Όμορφος σαν άγιος σε Βυζαντινή εικόνα,
αμαρτωλός σαν ιερή πόρνη της Δήλου
με κοιτάει κατάματα.
Τάσος Σταυρακέλης
σε μιά ακόμα νύχτα αταξίδευτη
στην Εδέμ των ανεκπλήρωτων πόθων.
Ψάχνω τη μορφή σου,
ψηλαφίζω βαθιά με τα χέρια μου
το μαξιλάρι σου, χαμένα χάδια
εισέρχονται απο τις άκρες των δαχτύλων,
αποτυπώματα μιας θλιβερής Απουσίας.
Η Σιωπή πυρπολεί το γυμνό μου σώμα
και οι υποσχέσεις τρελές Ερινύες
να οργιάζουν σε Διονυσιακούς χορούς γύρω μου.
Στον τοίχο σαν σκιά ένας θλιμμένος Έρωτας.
Όμορφος σαν άγιος σε Βυζαντινή εικόνα,
αμαρτωλός σαν ιερή πόρνη της Δήλου
με κοιτάει κατάματα.
Τάσος Σταυρακέλης

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου