Θα έρθω για να σε δω.
Θα είμαι το ακροατήριό σου
για λίγα λεπτά.
Θα προσπαθήσω να διαβάσω
τα ιερογλυφικά των πουέντ σου στη σκηνή
ενώ χορεύεις, υπό την καθοδήγηση
του σκηνοθέτη πανικού σου,
τον χορό που έχεις επιλέξει για να πείσεις
πως πραγματικά καταλαβαίνεις
τον παλμό της στιγμής.
Δεν σε πιστεύω.
Υπάρχουν κλόουν στην παράστασή σου
που επιχειρούν να εξηγήσουν
πράγματα σε εμάς.
Μαζί ακροβατούμε σε καλώδια
υψηλής τάσης
όπου οι αυταπάτες μας κρατούν τα χέρια
και επιβεβαιώνουν τις πεποιθήσεις μας
πως όλα είναι δυνατά.
Ακόμη και οι λέξεις.
Μπορείς να σηκώσεις το κεφάλι σου
πάνω από τον βόμβο
των μικρόψυχων καιρών
και από τα ψεύτικα οράματα
του ακροατηρίου σου
και να διακρίνεις
χιλιάδες κομματάκια λέξεων να ταξιδεύουν
σαν κομφετί στον άνεμο.
Θα έρθω για να σε δω.
Δεν θα μπορέσω να αποτρέψω
τα παραπατήματά σου
μα θα προσπαθήσω -από εδώ που είμαι
να σε αγγίξω, όπως θα πετάς
πάνω από ένα δύσπιστο ακροατήριο.
Και τότε, θα χειροκροτήσω
την παράστασή σου.
Βασιλική Δραγούνη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου