Το Φυλαχτό - Δημήτριος Καρπέτης

Βρέχει, καθώς τρέχω

μέσα στους δρόμους του φεγγαριού,

κρατώ μέσα στις χούφτες μου

ένα γυάλινο φιλί για φυλαχτό .

Πλανιέμαι μες στη βροχή

όνειρα γεμάτα λάσπη

καράβια βουλιαγμένα

σ'έναν ουρανό που δοκιμάζει τις αντοχές μας.

Νυχτώνει και τα χρώματα τελειώνουν

μια σιωπή απλώνεται στους δρόμους

και θρυμματίζει τα φυλαχτά τα γυάλινα.

Μια αστραπή που κόβει κομμάτια ουρανού

κι ένα φεγγάρι που κοιτά

τις καρδιές να στάζουν αίμα.

Έκρυψα το πρόσωπο

μες τα παγωμένα χέρια μου

για να μη βλέπω

τα όνειρα που παραδόθηκαν στο θάνατο.

Βρέχει ακόμα

στου φεγγαριού τους δρόμους

ακόμα κρατώ στις χούφτες μου

για φυλαχτό το φιλί το γυάλινο

ελπίζοντας τα ματωμένα άνθη

ν'αντέξουν στης βροχής το μένος και τον άνεμο

..... για λίγες στιγμές ακόμα!