Αδιαφορώ και οργίζομαι
με τις "καλοκάγαθες" θέσεις
των συναισθηματικά υποτελών της πόλης.
Κάποιων "νοικοκύρηδων"
που λάμπουν κάτασπροι
καθώς σφάζουν τον αμνό
προσφέροντας τον θυσία
ελπίζοντας στην εύνοια των δυνατών.
Αδύναμο πλάσμα
που η τύχη του έλαχε
να είναι ο βασανιστικός χαμός του.
Το αίμα που κυλά λερώνει
τα επιβλητικά βλέμματα.
Ενοχές που εξαγνίζονται
στη μετριότητα του όχλου.
Ένας θάνατος ,μια θυσία
που επιβεβαιώνει
τη σαπίλα μιας κοινωνίας
που κατά τ'άλλα αστράφτει
στο τενεκεδένιο της περίβλημα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου