Σε καλεί η θάλασσα να χορέψεις
ασυνείδητα μέσα στο σκοτάδι.
Ανάσες που μέθυσαν
απ'τη σιωπή του έρωτα.
Οι μέρες περνούν
κρατώντας στις παλάμες μας
τα πεθαμένα φιλιά.
Μια χαραμάδα που χωρά
όλο τον κόσμο
ψηλαφίζει τις δαιδαλώδεις κρύπτες
της καρδιάς μας.
Περίσσεψαν οι λέξεις
στα κλειδωμένα μας χείλη.
Βλέμματα νοσταλγικά
στο κατώφλι της ζωής
αναζητούν τη σπίθα
που ξορκίσαμε,
κάποια βράδια απέραντα
ξαπλωμένοι βουβοί,
στη βρεγμένη
απ'τα αφρισμένα κύματα άμμο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου