Ο αέρας αυλακώνει τα βράχια.
Στον καθρέφτη της ζωής
ανασαίνει ένα σώμα μελλοθάνατο.
Οι επιθυμίες σαλεύουν
σε μια θάλασσα ιδρώτα.
Θολώνει ο φόβος τα μάτια,
το ρίγος απλώνεται
στα σκοτάδια των χρόνων.
Μια πλάνη κάλυψε την ξαστεριά.
Η νεότητα χορεύει στη μέση του δρόμου,
τα σκιαγμένα πρόσωπα μαραίνονται.
Βαραίνουν τα όνειρα ,
η θερινή μελαγχολία
σέρνει στα κάτεργα,
αποτελειώνει τη μυστική λαχτάρα.
Εκπνέω, το σπαρτάρισμα της σάρκας
καταλαγιάζει,
σβήνουν οι αναπνοές
στο χαμηλοφώτιστο ουρανό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου