Στις συστάδες των χρόνων
κυριαρχούν τα καταθλιπτικά στιγμιότυπα.
Φλέβες γεμάτες ζωή
σέρνονται, ναυάγια,
σε μια θάλασσα θολή.
Υποθηκεύσαμε τις μέρες
σε μια γαλήνη που σάπισε.
Μια βροχή άρχισε να πέφτει,
εγκαταλείπω την ανυπόφορη ακινησία
μιας εποχής συμβατικής,
μιας ματαιότητας που γεννά φόβους
και καρδιές δεμένες στα βράχια.
Τα πρωινά οι ηδονές ξεφτίζουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου