Αλεξανδρινό μαργαριτάρι
Αλεξανδρινό μαργαριτάρι!
Σε γνώρισα μεσ' τα θολά νερά
του Νείλου...
Σε πήρα και σε κρέμασα , χρυσή καδένα
στο λαιμό μου...
Να με κρατάει συντροφιά
όταν το χειμώνα ο άνεμος θα ουρλιάζει
και το χιόνι θα πέφτει πυκνό..
..................
Η ζωή
Παράξενη που είσαι ζωή!
Ανάλογα με τα κέφια σου
και τα στριφογυρίσματα
Μας καθοδηγείς
Πότε μας ρίχνεις μέσα σε παγετώνες,
και πότε μας ανεβάζεις στον Παράδεισο.
Παράξενη που είσαι ζωή!
Τίποτε δεν σ'αλλάζει!
Πρέπει να συμφιλιωθούμε
με τις παραξενιές σου.
Να σε πάρουμε απ' το χέρι
Και να περπατήσουμε αντάμα.
Στα πολυποίκιλτα στροβιλίσματά σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου